LE TOMBEAU
DE
P. DE RONSARD, Gentilhomme Vendomois.
' sta viator, ni piget, et hac pellege : \Dum pauca kgis heic multum odorum col-
iRonsardus etenim flos Poëtarum heic situ st. Quis ilUfuerit, litteratus dat silex, Suopte sculpsit ipse qucm ccelo indicans Sua Camœnas morte dare mortalium Nisi nominis percnnitatem ncmini.
Ast il lit amœno matris in sinu hospitce Nati ossa propria conlocavcrunt manu, Laurusque vati vix suo superstitcs Panxere simul, has ut tepens foveat cinis.
236 Le Tombeau
Quid SI se humari et jusserint grati ut siet Spes niilla reditus saculo ingratissimo?
Cl. Binetus P. Ronsardo
POET^E INCOMPARABILI
EFFUSIS TOTIUS GaLLI^ LACRYMIS
MŒRENS BENEMERENTI,
EIS HETPON PQNSAPAON EHIKHAION.
09pa (xèv £v î^woiciv £r,v EIÉxpo; ô Pwvcapôo;, T69pa û"0 TEPnA>'APOS SQ2 en xaOxoç er.v.
Nùv ô' £7121 Ô P(jova"apûo;, S; àvopaç exepTusv àoioaïç,
KàtôavE, TépTravopoç xaOxo; ô orwç iOavô. Kat \}.6voç où TépTTavopoç, 6 Ilivoapo; exOavîv aùro;,
T^; yàp Ilivoapiy.ri; ôpy a[xoç ï^s Xùpr,?. 'ExGavev AÏo/'jXoç, Soçox),?;; te, xal aOroç "0[JLY)pOi;
Keïvo; àcioovTiov [xouvoç àoiooTaTOç.
Totoô jièv 'EX),7^v£a<Tt, xai à)>),ot ttoXXoi ôXovto,
KaÙTo; épwToypàçwv a)>),o; ô Ka>>)i[xay o;. Ptù|xaiwv ô' ô Màptov fjpwwv epya yEpaipiov
'ïiXcTO, xat Aaxir,!; 4>),àxxoç àva| yéXuo;, AX),à Tt [jLaxpà Xeywv tio/ù 7c).£tovaç £^apt6[jLy)(7w,
Oï (7ÙV PcovG-àpôto 2rvy](7X0[ji.£va) EÔavov; £ùv8av£ Pwvcràpow T^pouav IxaXtxï]; (xeXi [jLoO<Trj;,
Kal t6 {xéXt yXtoacrjÇ KcXxiôoç ôtcov £r)v. Y£Ùoo[J,ai, oùx £6av£v t-?j; àp/aïx^ç te vÉrjÇ te
Ilàv TO (jleXi y),(ocrc7]ç, à).Xà xal £(7Ttv Ixi. T(J5v yàp Ptovaàpôou Trptv ôaoi yÉucavxo [ieXiccûv,
'^Qv àuo xtJ5v cri[jLê)vWV è'ppEEv rjoù (xeXi, IIoXXoî Tzollà (jle),-/] (xÉXixo; yXuxEptoxspa xaùxoc
Hoov Pwvaàpoo) xaux' £7itxu[xêiôta, 00 jjLovov d)ç S-avEovxi x6 (ji,vr/[x6anjvov TCoXuxtjxov,
DE P. DE Ronsard. 237
'A),X' ÔTi Pcovcapooi 7:)>£Îov£; clc.v îxi. Nùv ôî ^avcbv CTJ (i.àxap, [ioud' 6v SravsovTa (laxaipsi Tôacœv, slaiv ôaoi Ks^xtôi (xouo'OTroXot.
Icoawr,ç A'JpocTo; no'.rjTr,; Ba'jO.ixo;.
IN TUMULUM P. RONSARDI Poetarum Gallicorum Principis.
Ronsardi jacct hic corpus, sed fama per auras Pen'olat à nullo deperitura situ.
Annis gui à tcneris Francisa Rcgis in aula
Primi nutritus, dum puer essct adhuc :
Gcrmanos, Scotos adiit duccntc Baïfi
Lazare te juvenis, sur dus et inde redit. Sed Deus, ut surdis daret in bona carmina promptos
Auditus surdo plectra canora dédit, Grcecis et Latiis patrio sermone Po'étis,
Dum certat, palmam reddidit ambiguam.
Hispanis, Italisgue suce abstulit artis honorem,
Ad Francos modulans cantica docta modos. Franciadem si non perfecit, tam bene cœpit,
JEncidi ut certet, certet et Iliadi.
Plura sed his quid opus tumuli super aggere poni?
Sat sui in auctorem sunt monumenta libri : Vos, quibus ad tumulum mora non est parva molesta,
Dicite: Ronsardo sit sine fine quies.
JOHANNES AURATUS Poeta et Interpres Rcgius.
238 Le Tombeau
EniTA4)I0N EI2 n. PQNIAPAON.
Aaifxoveç rjsptoi te xai alôÉpioi ttote x),aTov,
SjxepoaXéov te Ppàyov, Ilàv Oso? tb; eOavev. Nuv ôà (70901 Xoyioi t' àvopsi; Srpr;V0Ù(7tv àoiocov
Hy&ixova, cT'jycpvi xr,pi xaTaç6î[XEvov.
KeXTtûô; al Nup-çai Xàpixàç te xai ewÉa Moùaai
ToÙTOv ôûùpovtai TÛv {xrjTa (xouaoiT6),wv, *^A)>xi[xov, fjptoECG-t tetijjle'vov, ày).a69r,ixov,
néxpov PtovTapoov, S-aij[j.a xa).6v çuctewç, AÎETÔv rjXioôspxsa, xai 7To),ur,/£a xuxvov,
<ï>otêou xal Mo"j(7ô5v à|ta (XE)(]/à[jL£vov. T(i) (JiàXa ôwxE 0co; ce^avov y.cd ttoixiXov aùSôcv,
AtoxEv àpt(7T£\JEiv, xaî yÉpaç èablov eXeTv. KE^Tiôa yàp (j-oùcrav xai aTco Tcptotoio S^£[X£6),ou
HXiêàTOt; 6 ),aêà)v r^yayEv Et; ôpoçouç. OOx Tco; yéyovEV, Tipo^EpÉTTEpoç oOôettot' e^Tai,
MopTlfJLOV eXXeITTEV, [i.r,X£Tt ô' EXTTEpàEtV.
OùSe yàp sOcpyrjç 4>atr,xtov vr,ù; (xr|Tà oîov Tov AacpTiàÔYjv x).'^ ^evov èxçopÉEiv,
IIoTvia [xrjTE çu(7i; toÎov tiote TE^Erai avôpa* AeT yàp ett' àxpOTaTOiç rj(7uyjr,v ày£[i.£v.
N. rviXœvioç.
EPITAPHIUM PETRI RONSARDI,
EJUS CŒNOTAPHIO APPOSITUM,