DE OBITU PETRI RONSARDI
Quem Fama mendax ante biennium, 0 Quinte, vani prodiga gutturis
Vixisse vatem nunciarat;
Isne manus violentiores Parca sub'mi, jus adamantine Stricte tenentes forficis, et glomum
Vertentis cevi convolutum
Dissicere.hcu nihil abstinentes^ Jam vetat crror pristinus. En mare Trajecit ingens Oceani patris,
Et insulares Albionis
Non itidem, velut ante, Celtas Rumore falso corripuit volans Hinc inde pennâ Fama volubili,
Tnstesque Ledaas amœnum
Reddidit ad Thamesim volucres; Quas visitatâ voce Rogersii, Dous ceque cantu glauca Venilia,
Itemque nostro provocatas,
Lcetitiâ erigere insolcnti Spectarat alte colla sonantia Clangore, crebroque agmine iitora
Vicina corn p 1ère, et Britannam
Ad modulos numerosiores
DE P. DE Ronsard. 269
Ciere Nymphen, cethcrium gcnus, Vatumque numen. Siccine fluminum
Ocelle Liri belle, ripa
Vindocina vêtus irngator, Ronsardum in extremo articula nigra Mortis trementem reddere anhelitum
Flesti repercussas in auras?
Siccine, flave Ligcr, rigenti Corpus sepulchro, pinguia quâ colunt Turonis arvi jugera, condier?
Frustramur, an fractum Poetce
Emorientis utrumque ocellum Vitro vocati dextra Galandii Propinqua clausit? Tu quoque forsitan
Auri insusurrasti supince
Verba bona et pia, Christiane, Agona leto luctificabilem Luctante, prcestà visus adesse. Quce * Quos mœste flores Manibus injicis?
Qu.<£ vota fundis, quels sibi gaudeat
Terpandrus alter? sume quceso,
Sume lyram mihi cunque tritam, Ac luctuosas hisce âge nanias, Graio et Latino pectine. Die tuo
Exinde Morello, et Bineto,
Et Stephano, Bonefonioque, Musarum alumnis, ut fide Lesbiâ, Seu quels placebit cumque modis seni
Digne parentent, publicisque
Templa, theatra, Academiasque Bonis fatigent. Fa s ctenim est uti Qui natus art es dotibus inclytis
Augere, donatus sacrarum
Munere non careat sororum.
270 Le Tombeau
ac tegitur Ronsardas humo tôt notus in orïs, Quot patrius jlavas Ladus percurrit arenas.
P. MâSSONUS.
Musamm vates Ronsardas, cui dart primas Invideat nemo inter tôt tantosqac Poetas Quos tulit hcBC atas, repetit calestia régna. Nam revocant Divi quibus hac sunt prcemia curce. Ast vos queis superest in terris vita, favete.
Ant. Hotom. I. C.
STANCES