LE PARFAIT ACTIF

ne Les formes de parfait actif rencontrées dans les textes be éoliens sont les suivantes : 0154 Sa. 36 et da Alec. 145 ". selon Hérodien 1 250, 18: IE, 313, 21: 599, 15: 930, 20: À : σύνοιδα Sa. 15; οἶσθα Sa. Schub. I, 8: πέπονθα Sa, 1, 15: “4 δέδυχε Sa. 52, τ; χαμ μὲν ἔᾶγε Sa. 2, 9: λέλογχε Sa. 59, 2: 4 ὄρωρε Alc. 91; ὑπαδεδρόμᾶχεν (de ὑπαδρομάω) Sa. 2, 10, πεξᾶ- A yatuouw (3° plur.) Alc. 34, τεθάλαισι Sa. Schub. XX, 13; inf. τεθ-

νᾶχην Sa. 2, 15; Schub. I, 1 : participe πεφύγγων ἡ Alec. 145. |

Documents épigraphiques: γέγονε IGMA 645 a ὁ: ἐγδε- | Ἢ δίχαχε RA 1885, 2, p. 95 1. 3; εὐεργέτηχε IGMA 18, 3: infini- -" tifs : τεθνάχην IGMA 596 d 15 : ἐπιτεθβεωρήχην 56 1 311. 18 : 4 participes : γεγόνοντες IGMA 925, 1; γεγόνοντα 527, 38 : ἐνεστάχοντα 527, 34; ἐπιτετελέχοντα 484, G; εὐεργετήχοισαν 516, 2: | χατεληλύθοντος 6, 9: χατεσταχόντων 645 a 21; ὀντεθήχοντες 108, 9 : πεπληρώχοντα 243, 0; πεπρεσδεύχων 927, 9 ; πεποήχων 13/4, 11; | Ἂ — ont le participe en -07- seulement ἐπεστάχοτος OH, II, ‘à 155. 15 et παρεληλυθότων SGDI 317. 4 qui sont d'une époque | 4 assez tardive *. | D Donc si le participe éolien est en -οντ-. l'indicatif a les Ἵ désinences ταὶ -ας, πε comme en attique.

3 1. Πέφυγγα est le parfait de φυγγάνω ; εἴ, χέχλαγγα de χλαγγάνω | (Brugmann, Grundr. 11. 995: Gr. Gr.4, 280).