Ad galli cantum
Plusieurs éditions portent ad gallicinium. Selon les Romains, dit saint Isidore {Orig., liv. V, ch. xxx), le jour commence au milieu de la nuit ; c'est alors le gallicinium, c'estr à-dire le chant des coqs. Les constitutions apostoliques (1. VIII, ch. xxxi v) désignent les heures que les fidèles doivent sanctifier en offrant leurs prières au Seigneur : « Precationes facite mane, hora tertia ac sexta, et nona, et vespere atque ad gallicantum. Mane gratias agentes quod illuminant nos, nocte suhlata et reddita die. Tertia, quod ea hora Pilatus judicium adversus Dominum pronuntiarit. Sexta, quod ea hora in crucem actus sit. Nona, quod tune omnia mota et tremefacta sint, Domino crucilixo, quia horrerent audaciam judœorum et contumeliam Domini ferre non possent. Vespere, quod noctem dederit ad requiescendum a laboribus diurnis. Ad gallicantum, quod ea hora nuntiat adventum diei ad faciendum opéra lucis, » Les premières strophes de cet hymne se chantent, dans la liturgie romaine, aux laudes de la troisième férié.