En 875. Voir Manitius, op. cit., p

2. Jean Diacre, Vita Gregorii Magni, II, 9-10, dans Migne, Patrologia latina, t. LXXV, col. 91-92.

3. Cf. Abel et Simson, Jahrbiicher des frànkischen Reiches unter Karl deni Grossen, t. II, p. 277.

4. Moine de Saint-Gall, I, 10, p. 640 : « ... alterum vero, patente filio suo Truogone episcopo Metensi, ad ipsam direxit aecclesiam. Cujus industria non solum in eodem loco poUere, sed etiam per totam Franciam in tantum coepit propagari, ut nunc usque apud eos qui in his regionibus latino sermone utuntur, aecclesiastica cantilena dicatur Metensis, apud nos vero qui teutonica sive teuthiscâ lingua loquiraur. Mette, vel secundum grecam derivationem usitato vocabulo Mettisca nominetur » ; Jean Diacre, loc. cit. : « Mox itaque duos suorum industrios clericos Adriano tune episcopo dereliquit, quibus tandem satis eleganter instructis, Metensem metropolim ad suavitatem modulationis pristinae revocavit et par illam totam Galliam suam correxit, etc.. Denique usque hodie quantum Romano cantui Metensis cedit, tantum Metensi ecclesiae cedere Gallicanarum ecclesiarum Gerraaniarumque cantus ab his qui meram veritatem diligunt comprobatur. »

5. Moine de Saint-Gall, I, 10, p. 639 ': « Karolus... omnes provincias immo regiones vel civitates in laudibus divinis, hoc est in cantilenae modulationibus ab invicem dissonare perdolens... »; Jean Diacre, loc. cit. : « Carolus... dissonantia Romani et Gallicani cantus Romae offensus. » — Moine de Saint- Gall, ibid. : « ... peritissimos clericos impetrare curavit »; Jean Diacre, ibid. : «... duos suorum industrios clericos... dereliquit. »