r 2 r"). En marge, au haut (Petrus L 6J

Cod., lib. VI, Extraneum etiam penitus ignotum heredem quis instiluere potest W.

5. — Eodem libre t. Qui admitti ad hereditalem possunt et infra quod tempus. Quicumque res ex parentum vel proximorum successione jure sibi competere confidit, sciât sibi non obesse si per rusticitatem vel ignoranliam facti vel absenlie [sic) vel quacumque alia ratione infra prefinitum tempus, videlicet annuum, bonorum possessionem minime petisse noscat. Quoniam haec sanclio hujusmodi consueludinis necessilatem mutavit(^).

(1) Glose recopiée en marge par le faussaire. — Julien, Const. 109, (chap. 393).

(2) Idem.

(3) Idem. — Julien, Const. 109, 2 (chap. 394).

(4) C. H, Le heredihus inslit. (6, 24).

(5; C. 8, Qui adm. ad bonor. possess. (6, 9).

6. (f° 2 r°). Eq face de « Sed si monatur aliqiiis relie tis duo bus »

Eodem C.