Vita S. Sturmi, etc
domination. Nous supplions votre piété de nous l'accorder, afin que, sous votre protection, nous puissions y servir le Christ*. »
Carloman lui répondit : « Sur tout ce qui m'appartient en ce lieu je donne mon droit au Seigneur en entier et sans exception, et je Tétends à quatre mille pas de circuit, au nord et au midi, à l'orient et à l'occident ^. « Il fit plus : après avoir confirmé et scellé de sa propre main cette vaste donation, il envoya rassembler tous les hommes nobles du pays de Grapfeit, afin qu'ils l'imitassent en concédant au futur monastère ce qu'ils pouvaient posséder dans son voisinage. Ceux-ci déférèrent au désir de leur chef*.
Sturm se rendit sur les bords de la Fulde au mois de mars 744, avec sept de ses frères, pour y prendre possession du lieu. Il y fut suivi deux mois après par Boniface, qui s'y transporta avec une
1. « Ad perpetuam, inquit, rémunéra tionem vestram cogito, si Deus omnipotens voluerit et vestrum adfuerit auxilium, in oriental] regno vestro monachorum vitam instriiere, et monasterium fundare, quod prasteritis temporibus ante nos nemo inchoavit... habemus enim in solitudine quœ Bochonia nuncupatur, juxta fluvium qui dicitur Fulda, locum aptum servis Doi inhabitandum repertum, qui ad vestram pertinet ditionem. Nunc vestram pietatem poscimus, ut nobis locus ille donetur quatenus in co per vestram defensionem Christo servire queamus. » {VitaS, Sturmi, etc., f 12.)
2. « Locus quidem quem petis... quidquid in hac die proprium ibi videor habere, totum et integrum de jure meo in jus Domini trado, ita ut ab illo loco undique in circuitu ab oriente scilicet et occidente, a septentrione et meridie marcha per quatuor millia passuum tendatur. » (Ibid.)