‹ Etudes sur la "Lex dicta Francorum Chamavorum" et sur les Francs du pays d'amorChapitre 69 sur 101 · Voir le chapitre n de la deuxième partie, p. Gl · texte numérisé non relu

Voir le chapitre n de la deuxième partie, p. Gl

2. Capitulait HaristdUense (mars 719). 10 : De eo qui perjurium fecerit, tmllam redemptionem, nisi manum perdat (Boretius, I, 49). — Capitulare missorum in Theodonis villa datum secundum générale ,805), 11 : .... Et si qui* convinctus fuerit perjurii, manum perdat aut redimat (Bore ti us, I. 12 i). — Capitula cum primis eonslituta (808), 4 : Ut nullus se perjurare praesumat: et si fecerit. sicut in anterioribus capitulis mandatum est manum perdat aut redimat. Et hoc omnibus annuntiatum fiât, quid perjurium aut falsum-testimonium noceat (Boretius, I, 139), etc.

3. Cf.. outre les textes cités plus haut : Admonitio generalis (23 mars "89), 64; — Capitulare missorum gênera! Î02), .- et 36: — Caj/itularia missorum specialia (802), 7; — Capitula cum primis conferenda (808 . Capitulare missorum (808), 3; — Capitula Karoli Magni -

4. Cf., par exemple, dans la V. Eligii, II, 54, 56, 75. M. Fuslel de Coulanges a réuni nombre d'exemples aux pages 4*7-451 de la Monarchie franque; nous y renvoyons le lecteur.

5. Admonitio generalis (23 mars 7S9), 64 : Omnibus. Item habeit lege, Domino praecipienle : « non perjurabis in nomine meo nec pollues nomen domini D>'i tui » et « nec adsumes nomen domini Dei tui in vanum ». Ideo omnino ammonendi sunt omnes diligenter, ut caveant perjurium, non solura in sancto evangelio tel î;i allare seu in sanctorutn reliquiis, sed et in comrnuni loquella: quia sunt aliqui qui per caritatem el veritatem jurant et cavent se a juramento nominis Dei, el nesciunt quia idem est Deus quod est

trop croire que les serments aient toujours été sincèrement prêtés à l'époque franque; soutenir l'opinion contraire serait s'exposer à tomber dans un paradoxe, mais il ne serait pas moins dangereux, à notre avis, d'affirmer que les parjures ont été extrêmement rares du vic au ixc siècle. Ils devaient au contraire être très fréquents; le besoin* d'une répression pénale pour ce crime en est une preuve irréfutable.

caritas et Veritas, dicente Johanne apostolo quia « Deus caritas est » ; item ipse Dominus in evangelio: «.ego sum via et Veritas » ; ideo iji/i in veritale et caritate jurât, in Deo jurât, etc. (Boretius, I, 58). — Cf. Capilulare missorum Aquisgranense secundum (810), 10 : De mendacia et perjuria cavenda (Boretius, I, 154).

Page 1