PIO IX

IN SANLAUDENSI SEMINARIO ALUMNI

Exspectata dies instat : frémit anxius orbis, Suspensosque oculos ad Pétri limina vertit; Omne tulit dubiuni cœli mutata repente Tempcries, et, si qua metum peperere, serenum Nubila jam reddunt, flatu discusa potenti. Plaudite, christiada?! gaude, pia turba! triumphum Praecine ! prœsenti gaude, secura futuri. Agmen pontificum, sunimo Pastore jubente, Per rabidos montes, silvas et lustra ferarum, Exsultans apimis, Romœ festinat ad arces. Parce metu, venerandum agmen ! terrceque, marisque Claustra tibi cèdent, sicut cessere tyranni.

LES MAISONS d'ÉDUCATION DE l'oRATOIRE. 151

Flumina sic magnam subter labentia terram Occani fontes repetunt, ut purior unda Exeat, et vegetet melioribus haustibus agros. Sic ubi mœrentem tenebrae, jam vespere facto, Invasere polum, fugientis tela diei In solem sese retrabunt, ut fomite puro Crastina lux reditura novos exhauriat ignés. Derisum simulant: diro sed tacta dolore, Pertimuere novœ radium impia sœcula lucis. Ah! genus infelix! melius tibi consule! NoI Nocte tua gaudens, cœleste repellere donum. Insolito errorum nutantem pondère terram Eriget, inque dies tetra grassante malorum Peste laborantem, cœlo sanabit aperto.

Hoc tibi, summe Pater, sancti Laudonis alumni Exiguum ingentis mittebant pignus amoris.