VACANCES

OPTI.VIO PATRI ET DOMINO NOSTRO

JOANM PETRO

ADDICTISSIMI FILIOLI

Spes ea vana foret méritas expendere grates Pro totmuneribus, Praesul amate, tuis;

Cederet ipsa operi vel lingua disertior impar, Nec bene versiculis débita solvit amor.

Dulce tamen pueris laudes cecinisse paternas; Si venia indigeant, at levé crimen erit.

Nostra tibi nunquam dimitti cura videtur,

Quœque dies afFert munera gymnasio :

Condetur propere, te preecipente, sacellum.

Intrabitque novam Yirgo Maria domum.

Prima morse impatiens, templi fundamina ponis :

Aurea pyxis adest, regia parva Dei.

Scis ipse, arridet puero prœsentia patris

Optimus imprimis si fuit ille patrum.

Mœnia tu quoties Laudo sacrata revisis.

Te reJeunte, prior gaudet amata domus.

Limina vix intras, succédant gaudia tecto,

Solque redit, cœlum nubila si qua tegant. Si quis punitus : « Dimitti postule pœnam :

Spondeo, non recidet^ nec malus ister puer. »

Quo pacte, venerande Pater, tibi vera rcdonet

iMgnora noster amor? l'ignora ccrla damus : Improbup iste labor qucni suades, iionnc videtur

Gratia, qua melius nulla placere queat?

Attamen assiduum non te fugit esse laborem

Discipulorum humeris intolerabile onus.

Ex quG niœrentes patriis valediximus arvis,

Tertius incluses mensis in urbe tenet : Nos minimi fratres lacrymosa voce reposcunt

Et tardum increpitat tempus arnica soror; Ecce renascentis propior fit circulus anni,

Nobis festa venit, sed maie sola, dies. Paucœ non sinerent tectis natalibus horœ

Et caro aspectu colloquioque frui Prompta subit medicina mali; clamavimus omnes :

Det nobis Dominus quinque vacare dies.

Consonus este tibi, facilisque rogantibus : adde

Non suprema, Pater, niunera prœteritis.