ÉVANGILE DE THOMAS, XIX

ἐν τοῖς συγγενέσιν αὐτῶν [οἵ. Luc, 11, 44], καὶ μὴ εὑρόντες αὐτὸν ἐλυπήθησαν, καὶ ὑπέστρεψαν πάλιν εἰς τὴν πόλιν ζητοῦντες αὐτόν [Ip., 11, 45]. Καὶ μετὰ τρίτην ἡμέραν εὗρον αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ καθεζόμενον ἐν μέσῳ τῶν διδασχάλων χαὶ ἀχούοντα χαὶ ἐρωτῶντα αὐτούς [[D., 17, 46]. Προσεῖχον δὲ πάντες χαὶ ἐθαύμαζον, πῶς παιδίον ὑπάρχων ἀποστομίζει τοὺς πρεσθυτέρους χαὶ διδασχάλους τοῦ λαοῦ, ἐπιλύων τὰ χεφάλαια τοῦ νόμου χαὶ τὰς παρα- Οολὰς τῶν προφητῶν.

3. Προσελθοῦσα δὲ ἡ μήτηρ αὐτοῦ Μαρία εἶπεν αὐτῷ" Ἵνατί τοῦτο ἐποίησας ἡμῖν, τέκνον ; ἰδοὺ ὀδυνώμιενοι ἐζητοῦμέν σε [In., 11, 48]. Κα! εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς" Τί με ζητεῖτε; οὐχ οἴδατε ὅτι ἐν τοῖς τοῦ πατρός μου δεῖ εἶναί με; [[n., 11, 49].

5. ᾿Ανχστὰς δὲ Ἰησοῦς ἠχολούθησεν τῇ μητρὶ αὐτοῦ, χαὶ ἦν ὑποτασσόμιενος τοῖς γονεῦσιν αὐτοῦ. Ἢ δὲ μήτηρ αὐτοῦ διετήρει πάντα τὰ γενόμενα [οἷ. Ip., 11, 5]. Ὁ δὲ Ἰησοῦς προέχοπτε σοφίχ καὶ ἡλικίχ καὶ χάριτι. Αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν.