Acte du concile de Paris

quoque auctoritale fîrmarentur. Nos itaque cer[n]enl[es] \\^* [re]ligiosam A f[ore] postuI[a]tionem, neque ab apostolica sollicitudine praeiereundum ^ quod pro servorum Dei quieli <^, et sancti pontifices pie !i^^ [statuerunl et magniBci pri]nci[pes re]li[giose ^ rogajbant, et abbas congr[egationis cjujsdem necessario postulabat, censuimus rogati || ^^concedere quod ultro decebat nostram pastoralem so][li]citudinem exhibere. Gognovimus etiam, referente venerabili Anselmo [a]bb[ate], \\^* coenobium de quo a[gini]us, a praecellentissima * Francorum regina Baltchildae f nobiliter edificatum 9^ et a primç ^ fundationis [suae Ip^ statu] cum nobilitate sanctorum virorum et religionis monachicae observantia, tum quoque principum Francorum faboris praerogat[iva] ll^* [et] muniminis protection[e] semper floruisse. Qua de re factum est; ut et i[mmun]itates * r[erum suar]um et priv[ilegîa e]ligend[i abbatem ei ||'^ conce]d[erent], concessumq[ue f]ore perpetuis diebus décernèrent, suarumque munimenta cessionum in archivis monasterii ad memoriam ||'* futurorum s[ervanda repo]nerent. Qui- [b]us omnibus cognitis, nefas esse duximus si non r[eligio]sorum princ[ip]ura devotionem 8e[quentes, et sanctorum |[^* prae8ul]um exempla comitantes, nostrae cessionis auctoritatem monasterio Corbe[iae trib]ueremus, ne qui primi prop[ter apostolicae \\*^ sedis] primatum in ecclesiasticis negotiis disponendis inveniri debeamus, ipsi pos[teriores reperiajmur i ; et qui ad servo[rum Dei quietem||^* com]parandam [ceteris] auctoritatis lumen praestare exemplo nostro fjubemur, Ioquen]te Domino : u Vos estis lux mundi », ip[si per neg||^^ligentiae tepo]re[m minime boni] operis fulgorem aliis praebeamus ^. Qua de [re, noverit omnisl ecclesia Galliarum et universus e[piscoporum || *^ coetus eijdem ecclesi[ae] praesidentium, quod privilégia sanctorum praesulum, si^ve] quae diebus antiquis, sive quae moderno temp[ore gesta sunt 11*^ monasterio] Corbeiae, quod est constructum in pago Ambianensi super fluviu[m] Sumna in honore sanctorum apostoI[orum Pétri et Pauli ||*^ et sancti] Stephani p[rotomarly]ris, praesenti auctoritatis nostrae ed[icto] robora[m]us; id est, ut res monasterii, sive qua[ecumque a||** fidelibus ob]a]la fuerint D[eo et congrejgationi fra-

trum ibidem Xpisto milita[ntiu maneant; n[eque epis||*^copus

m, in dispositione abbatis et fratrum Ambianensis, ad cujus dioecesim '

coenobium illut respicit, aliquid exinde praesumat, aut aliquis episco-

â. religiosum, B, — b, pretcreundum, B. — c. quicte, B, — d. rcligiosae, B, — e. precellentissiina, J5. — f. Balthilde,. fi. — g, aedificatum, B. — h, primae, B. — i. emunitates, B, — j. repperiamur, B, — k. prebeamus, B, — /. diocesim, B.

porum qu[orum in ||*^ « parroechijis res aut basilicas habere cognoscuntur, neque in agris, villis, praediis aut cellis, aut in his omnibus quae ad jus et |P' [domin]ationem eorum rcspiciunt, aut episcopus, aut oechonomus, seu archip[reSjb[yte]r ^, aut archidiaconus, aut quilibet ministrorum ||^®, [seu praejpositorum ejus aut conventus faciant, aut convivia praeparent, aut aliquid potestatis jure sîbi vindicent aut ll*^* [exigant] vindicanda. Hac quoque condicionis lege omnes episcopi se conveniri noverint, quorum par[r]oechias res Corbeiaen- [sis ^ ll^'monastJeriirespicereccgnoscuDtur : necnovumnec inusitatum causetur qu[isjquam fore quod decernimus, quando quidem et huic ||'' [coenjobio constat olim jam hoc concessum, et multis aliis non solum in Gallia vel Italia, [ve]r[um toto] terrarum orbe, non ||'^ [soium] monachorum, vcrum canonicorum monasteriis, hodieque conspicimus manere indultum ;[et una qua]eque ecclesia débet y manere suis privilegiis contenta, nec ab alia pervadi [vel] usurpari, quod alte[rius jurisjesse cons[p^ici[tuy. Cumque Galliarum per-||'* [maxim]e ecclesias [idelium collationibus a Deo constet esse ditatas, ut nemo sit fe[re] episcoporum, cui suae sumptus ecclesiae ^ {|^^ [satis] superque non sutr[ici]ant ^, cujus gratia necessitudinis, quae servorum Xpisti sunt usibus collata A, in suos converterc |p^ sumptus praesumant. Sic cnim clericorum, qui de propriis abundant reditibus, communicatio prohibetur cum eis |p' quae conferuntur ecclesiae, nedum illi acciperinl ff, qui de propriis abundant \ eorum qui nichil ' habent inopia non le|P® vetur. Qua conscientia episcopus suae sumptibus ecclesiae sufficiens, quae servorum Dei fuerint usibus collata J pr[aesu]m[at] || •^contingcre? Nec veretur quod per prophctam Dominus exprobrat sacerdotibus dicens : « Rapina pauperis in domibus vestris * » ||. •'Pauperes enim [Christi] esse quis ^ nesc[ijat, qui contempnenles substantiam mundi, salvatoris nostri vestigia sectantes, qui « cum \\ •^ [es]set dives pro [n]obis pauper effectus est *», sanctae professionis titulum sibi divilias arbitrantur. Quisquis igitur aliquid ||®* horum quae fuerint ad nécessitâtes ' eorum collata praesumpserit, et suis commodis applicuerit, rapinam in domum {{^' suam de substantia pauperis congregat. Omnia quoque quae sunt ecclesiis oblata "^ vel

a. De la ligne 33 à la ligne 48^ les fins de ligne sont incertaines. — b, abrégé aPchipnr,A ; archiprô, B. — c. Corbeiensis, B. — d, ecclesie, B. — c. Le blanc de A est trop large pour les trois lettres ici. — /". conlata, U. — g, acceperint, B. — h, habundant, B. — i. nihil, B, — j, conlata, B. — k, qui, B. — /. vel oblata, B. — m. nccessitalc, B.