abbé de Corbie
bone memoriç quem diem anniversarium ofïicialiter orando Deum celebrem nosiris successoribus agendum omnibus annis mandamus et eos vice Christi deprecamur ut pro remedio et salute animç omnipotentem Deum fideliter exorent. Unde notum sit omnibus nostris fratribus tam prçsentibus quam et futuris quod ogo Johannes, ejus spiritaliter alunnus et sua olim constitulione sancta camerarius fratrum factus, meo servttio optinuerim apud domnum Maingaudum * abbatem çcclesiam de Taurimonte ^ qu^ est juxta mare in honore beati marlyrîs Christi Quintini dicata eo utiquetenoreut quot annis ex prçdiciaçcclesia camerarius fratrum fratribus, idus martii, optimam refectionem faciat et ipsi ejus memoriam dévote teneant, insuper nec habeat umquam abbas aut quisquis camerarius fuerit prçfatam çcclesiam vendendi potestatem, sed maneat omnibus in commune semper.
Et ut hoc ratum et stabile permaneat, vice Christi sanctique Pelri apostolorum principis contcstamur successores nostros ut ita faciant sicuti statutum est. Anno dominicç incarnationis DCCCCLXXXVI, indictione Xlll, régnante Hludowico^ serenissimo rege annol.
No« 42 et 43
[■?] (Perdue.) Donation de Dampierre^sons- Arques à tabbaye de Corbie,
GHABTE DU DUC DE NORMANDIE, RICHARD l^
[943-986] {Perdue,)
Restitution à Vabbaye de Corbie^ soms tabbatiat de Batoldus^ à la prière du cellerier Jean^ par Richard /*% duc de Normandie^ du domaine de Dampierre-sous- Arques^ et fondation d'un repas.
Ces chartes nous sont signalées dans le ms. lat. 13908 de la Bibl, iVa^, ainsi :« In festivitatesancti Mathei apostoli pastum debenthabere pro domno abbate Ratoldo de villa quç vocatur Domnus Pétri quam Normanni nobis pridem de nostra potestate tulerant, sed Deo propitio et sancto Petro jamdictus patronus noster pro suo jugi famulatu et inçnarabili bonitate tantum potuit apud Ricardum comiterh ut ei prefatam villam redderet, quam sane nobis deprecatione Johannis tune temporis cellararii ad nostram communitatem reddidit. Qui, nullo cogente, nobis sponte sua unam exinde addidit refectionem qua festive carebamus illo in die. » — Cf. B. Guérard, Polyptyque de tabbé Irminon, partie latine, p. 337.
