‹ Fastes épiscopaux de l'ancienne Gaule: Provinces du Sud-est, Volume 1Chapitre 39 sur 141 · LUI · texte numérisé non relu

LUI

// kal. mart. — Commemoratio Sobonis Viennensis epis- , qui praefuit (2) ecclesiae propriae annis XXI mensibus II ms VIII; siquidem ordinatio episcopatus illius acta est kal. ian. Et sepultus est in ecclesia sancti Petri [iuxta] (3) orium almae Genitricis Dei.

II kal, iun. — Commemoratio sancti Theubaldi Viennensis copi, qui praefuit (4) annis XXX ecclesiae suae, et sepultus in ecclesia sancti Mauritii et sanctorum Machabaeorum.

Mentionné depuis 007 jusqu'au 13 novembre 926 (G. C, t. XVI, p. 11, Mort le 17 décembre 926.

Le premier acte qui le mentionne est du 25 décembre 927; le dernier, 5 janvier 945. Son épiscopat a commencé le 21 décembre 927 et s'est )ngé jusqu'au 26 février 949.

Je supplée ce mot, omis dans le manuscrit.

Saint Thibaud a été sacré le dimanche 8 mars 957, après huit ans de nce du siège; il mourut le 21 mai 1001 {Offîcium Sancti Theuderii Rbr, Gratianopoli, 1667, pp. 24-27; cf. G. de Manteyei\ Les origines de la on de Savoie, Notes additionnelles, dans le Moyen Age, 1901, ►64-267).

XIIII kal. sept, — Commemoratio Burgardi Viennensis archiepiscopi, qui praefuit (1) ecclesiae suae annis XXX, et sepultus [est] in ecclesia sancti Mauritii et sanctorum Machabeorum.

// id. iun. — Commemoratio piae recordationis domni Leudegarii Viennensis ecclesiae archipraesulis , consanguinitatis linea Henrico Gallorum régi coniuncti, qui obiit circa (2) annum Domini MXL et iacet in ecclesia sancti Pétri, ante fores ecclesiae in mausolaeo marmoreo. Cuius temporibus Herardus, famosissimus monachus sancti Pétri Viennae, xenodochium urbis Viennensis amplissime locupletavit.

Var. — Henrico I». Ce h ne peut appartenir à la rédaction originale. Cette notice, du reste, a été ajoutée après coup; cf. ci-dessus^ p. 476.

Je crois devoir reproduire ici la série suivante, qui figure dans le premier des cartulaires de Grenoble (3). Le rédacteur de ce cartulaire n'avait probablement pas sous les yeux le livre de Léger ; c'est d'après les chartes qu*il a pu établir la succession des archevêques de Vienne et leurs synchronismes avec les évéques de Grenoble. Ce texte a déjà été publié par Mabillon (4), par M. Marion (5) et par M. Holder-Egger (6).

Barnardus arebiepiscopus.

Agilmarus arebiepiscopus, cui contemporaneus fuit Ebbo Gratiano-

(1) Mentionné depuis le 17 juillet 1011 jusqu^au 27 décembre 1028. Son épitapho porte qu'il mourut le 19 août 1031.

(*2) Indication fausse. L'épiscopat de Léger doit avoir commencé peu après le 2 octobre 1031 (G. C , t. XVI, instr., p. 22); il se termina le 12 juin 1070.

(3) P&risinue 13879.

(4) Mabillon, Anal., p. 221.

(5) Carlulairee de Grenoble, p. 62.

(6) Af. G. Scr., t. XIII, p. 375.

TES ÉPISCOPAUX DE l'aNCIENNE GAULE.

pus, et idem Ebbo cpiscopus contcmporaneus fuit sancti

scopi.

biepiscopus, successor sancti Adonis, oui contempora-

ius, Gratianopolitanus episcopus.

biepiscopus; successor Otbtran ni» cui contemporanens

ianopolitanus episcopus.

l'chiepiscopus, successor Barnoini, cui contemporaneus

ianopolitanus episcopus.

biepiscopus, cui contemporaneus fuit Ysaac, Gratiano-

[)us.

icopus, et contemporaneus eius Âicberius, Gratianopo-

Ibaldus arcbiepiscopus, et contemporaneus eius Isarnus,

s episcopus.

biepiscopus, et contemporaneus eius Humbertus, Gra-

)iscopus.

rcbiepiscopus.

^biepiscopus.

cbiepiscopus.

iscopus.

Page 1