XVIII (I
X kaL mai, — Sancti Iuliani Viennensis episcopi lustiniano imperatore floruit, quo tempore lohanne et Symmachus et Boetius consulares viri a Theoderi occiduntur.
Adon. — Justin (518-527) : Après un récit de Vambassade ei du pape Jean : Quo tempore Symmacbum atque Boetiiim coi
ros pro oatbolica pietate idem Theodericns occidit luli
nensis ecclesiae cpiscopus floruit.
Martyrologe, SU avril : Viennae s. Iuliani episcopi et conf
//// non, nov. — Sancti Domnini Viennensis epii sub lustiniano 11° principe floruit, quando Hilderiçus dalorum episcopos ad ecclesias reverti easque instau cepit, et Benedictus abbas virtutibus floruit. Hic d( tam in divinis quam in saecularibus artibus emicu:
. (1) A partir d*ici, le manuscrit de Borne faisant défaut, le te: de rUagioIoge; quand j'ai cru devoir le corriger, j'ai indiqu leçon du manuscrit avec le sigle H.
188 FASTES ÉPISGOPAUX DE l'aNGIENNE GAULE.
pauperum, redemptor captivonim et vita religionis probatissimae vixit, ut in epitaphio eius religiose est inscriptum (1) :
Domninus |)apa in nomine Christi pauper cpiscopus. Domninus res suas Domino qui mente dicata Omnigenas Cbristo dignis virtutibus offert, Mente castus et legc pi us, facundia dives, Nescius iniusli doctusque rescindere culpas,
ata fide divina in sede iocandus.
>rium cupiens redimit quos possidet hostis.
n, pastum, potum tectumque ministrat.
rit iussu Oomini data morte superstes.
umulo eius condidit basilicam in fine epitaphii iculpsisse : Ex voto Flavius Lacanius v, c, [cum] prio basilicam secretarium et porticum,
o] quoniam H ^ eccicsias] ecclesiam H — Domnus H H — omnigenis Christum H — effert H — fides H — m marg. ; a/, de H — om ni genam Dubois — v. c.) I. H, restitué d'après Dubois,
1(518-527) : PostTransemundum Cbildericus... in Wancepit... episcopos ab exilio rcverti iussit eisque eccicsias (pit. — Justinien (527-565) : Bcnedictus abbas virtutum Viennensis episcopus Dom<n>inu!i floruit. Hic tam in saecularibus artibus claruit, amator pauperum, rerura, vitaquc probatissimus.
— Sancti Pantagathi Viennensis episcopi, qui cti lustiniani imperatoris temporibus. Hic conbus primura sublimis sed Christi humilitate priim V annis episcopalem sedem fidelissime rexit,
Paulini iunioris et Basilii vita functus. Hic in synodo IP cum beato Lupo Lugdunensi resiiapitula pernecessaria omni statui ecclesiae prois vitara in epitaphio eius lector ita descriptam
orum vitam transaclis cui*sibus evi ptis posteritas cerne re magna cupit,
iption ne s'est conservée que dans l'Hagiologe et dans is, Bibl. Floriac, Viennae antiquUates, p. 34. Cf. Leblant,
LE LIVRE éPISGOPAL DE LÉGER. 189
ut valcat similis ccrtis consistcre veris atque procul tendat vivcrc post obitum.
5 Hoc igitur sancti conduntur membra scpulchro Pantagati patris pontificisque pii, cuius vita fuit gemino sublimis honore,
fascibus insignis, religionc potens.
Ârbitrio regum quacsturac cingula sumpsit 10 stcmmatc praecipuus, plus probitate clueDS ; dans epulas primis largo et munere gratas,
paupcribusquc dédit, caelica régna potens.
Ingenio sollers ingenti dogmate fulsit,
orator magnus, vatcs et ipse fuit.
15 His igitur studiis primaevo flore iuvcntae
inter suminatos esse prior studuit.
In sobolem felix divise munere vidit :
pars sacrata Deo, pars genitura manet.
Post matura vero quam cessit tempore vita 20 culmen apostolicum contulit aima fides.
Sic linqucns mundum caelestem possidet arcem,
qui sit praesidium, celsa Vienna, tibi.
Bissenum vitae conplevit tramite lustrum
annis quinque super saecula nostra vidons;
25 in quibus aeternae contemplans praemia vitae
lucem pcrpetuam promeruitque suae
Sepultus est in oratorio beati Georgii qui est in sinistra parte ecclesiae Apostolorum.
Var. — 1. cvi| eius H — 2 posteritas] praeteritis H — 5 igitur sancti] quia sacrati H — Il et 1. m.) largo de munere H — gratas conieei] gâtas codd, — 13 solers H — ingenti] vigoris {var. vigorc) H — 15 hic H — 17 sobole faelex H — vidit] peut-être faut-il corriger vivit — 18 secreU H — 19 natura vivo ... viva (?) H — 21 Hic H — 22 Viennatibus H — 23 complevit H — 24 spreula... valons H —25 promia P —
Adon — Justin II (565-578) : Pantagathus Viennensis ecclesiae episcopus floruit. Hic coosularibus fascibus primum sublimis, sed Christi humilitate postmodum primus, V annis episcopalem sedcm fidelissime rexit. Sub consulatu Paulin! iunioris et Basilii vita functus est.
Martyrologe^ i7 avril : Apud Viennam s. Pantagathi episcopi.
// id. nov. — Sancti Ysicii Viennensis episcopi. Et hic sub lustiniano floruit. Qui resedit in Aurelianensi synodo, ubi de dogmatibus ecclesiasticis XXIII capitula sunt édita. Et hic cuius fuerit sanctitatis et cuius ante episcopatum potestatis
FASTES ÉPISGOPAUX DE l'aNGIBNNE GAULE.
ipitaphii eius pandit, positus iuxta sepulchrum beati
1 Praesulis iuDctutn tumuloque Aviti Funus Haesici tegitur sepulcbro qui cluens olim micuit honore pontifical!.
5 Quique mundanis titulis peractis Quaestor et regum babiiis, benignus, ambiit demum babitare sacris incola tectis.
9 Cultibus Cbristi sapienter baerens fautor et pacis studuit furentes reddere cives speciali voto mentis amicae.
13 Temporum mensor numéros modosvc calcule cernens strenuusque doctor unde fraterna docuit libenter agmina tempiis.
17 Septenum necdum perageos bilustrum corpus huic sedi posuit beatae mente cum iustis babitans refulget luce perenni.
21 Quem soror Marcella gemens obisse ultimum praebens lacrimis levamcn nomen hic scalpsit tilulumque fixit carminé parvo.
- 2 Funes P : Onus H — 5 quinque H — 6 questor P — ha- ■ 8 terris H — 9 herens P — 12 amice P — 13 modosuae P erna H — 16 tempti H — 17 inlustrum H — 19 sanctis H — irum H — 21 obiisse H — 22 prebens P — lachrjmis H — It H — finxit H.
- Justin II (565-578) : Gui (Paotagatho) successitin episcopatu ui et ipse sub lustiniano floruit.
. decemh. — Sancti Naamati Viennensis episcopi. Hic iniano et lustino imperatoribus floruit. Huius autem ^ulus ipsius luce aperta pandit. (2) :
lumanos quicumque tremens sub pectorc casus ngemis et lustras oculo manante sepulchra,
\ni, nM13.
mt, n* 425.
atque dolens nimio tecam maerore volutas
quod cunctos mors sacva voret, quod sepiat umbra 5 perpétue leti nullum solutura per aevum,
bue vultus couverte tuos, buo lumiua flecte
et cape solamen posito maestissime fletu ;
aeternum quia vivit homo si iusta sequatur,
si teneat, Ghristique libens praecepta facessat 10 ut tenuit tumulo positus Namatius isto.
Qui cum iura daret commissis urbibus amplis
adiuDCta pictate modis iustissima sanxit
patricius, pracsul, patriae rectorque vocatus.
Hinc spraetis opibus, titulis raundique reiectis 15 aeterno sese placuit submittere régi
et parère Dei mandatis, omuibus aptus.
Sic postquam meritis servata et lege superua
maxima pontificis suscepit munera diguus,
quin etiam sucnpto raercedes addit honore :
20 pauper laetus abit, nudus discedit opertus,
captivus plaudit liber scse esse redemptum,
civis agit grates tautoque antistite gaudét.
Inter se ad versos iulata pace repressit.
Perfugium miseris erat et tutela beniguis, 25 Dobilis eloquiis et stemmate nobilis alto,
Dobilior meritis et vitac clarior actu,
vivat ut aeternum et Ghristi laetetur amore.
Huius si quaeras aevum finomque salutis,
septies hic denos et très conpleverat anhos 30 post fasces posuit vel cinguia Symmachus aima (1)
iunior, et quintus decimus cum surgeret orbis,
ad summos auimam caelos emisit opimam,
corpus humi mandans terrae terrena reliquit.
Sepultus est ad sinistram partem altaris Apostolorum;'deindç translatus est in basilicam s. Mariae et positus rétro altare.
Var. — 1 Humanis H — 3 merore P — 4 saepiat H — 5 iaetis P : lucis H — 7 mestissime P — 9 lubens H — facescet H — 10 Naamatius H — 12 sanctissima H : idem in margine : al. iustissima — 17 servare H — 18 pont.J pro factis H — 19 addet P — honores H — 22 cuius P — 27 aeterni H — gratetur P — 28 queras P - 29 conpleverant P : compleverat H — 30 Sjmmacus P — ampla H.
ÂDON. — Justin II : Hoc tempore Namatus Viennensis ecclesiae epis-
(1)11 8*agil ici du consul Symmaquo de l'année 485; Namatius était né post cons. Symmachif c'est-à-dire en 486 (cf. C. /. L., t. XII, n» 2485; Leblant, n* 388 A); il mourut en 559 ou 560, après avoir vécu 73 ans, soit 14 lustres, le 15* étant commencé, quintus decimus cum surgeret orbis.
floruit, nobilis stemmate, scd nobilior vita et eloquio... Namatas pus Vionnensis septuagcsimo anno vitac suae defungitur.
kal, decemb. — Sancti Philippi Viennensis episcopi, temiis Tiberii imperatoris. Cuius lempore Eutycius Constan- )litanus episcopus de resurrectione carnis a beato Gregorio ; apocrysario convincitur : docebat enim corpus nostrum lurrectione impalpabile, ventis aereque futurum esse sub-
w. — Tibère (578-»^82) : Pbilippus Viennensis episcopus clarus , Cuius tempore monastcrium s. Andrcac subtcrioris Vicnnae um a Remilia Eugenia, Ansemundi ducis filia, atque sub testamatri ccclesiae traditum. Nam aliud monastcrium superius Ireae in colle civitatis situm iam crat. Fundaverat enim ipsum limus Leonianus temporibus s. Aviti ciusdcm urbis episcopi, ubi ipsa Remilia sub reguiari disciplina nutrita fuerat.
non. febr, — Sancti Evanli Viennensis episcopi. Hic recum sancto Prisco Lugdunensi et Artemio Senonico et gio Beturigae episcopis apud Matisconem, ubi paritercum anctis episcopis XX capitula ecclesiastico ordini perfecta ivit, ubi sanctus Syagrius Eduensis in eorum concilio r resedit.
— Per fréta.
[. — Tibère (578-582) : Post Pbilippum Evantius vir sanctus cpis- Vicnnae levatus est. Hic eu m sancto Prisco et Artemio Senonico ligio Biturigensi et cum aliissanctis episcopis XX capitula eccle* i perfecte roboravit. Quibus conscdit quoque Sjagrius Eduenepiscopus, vir summae sanctitatis.
an. — Sancti Veri Viennensis episcopi, sub Tiberio et tiano imperatoribus, quando Erminigildus Gothorum reins ob catholicam fidem regno privatus in carcerem tus est, ad extremum nocte sancta dominicae Resurrecsecuri in capite percussus, martyr regnum caeleste in- Huius tempore sanctus Desiderius diaconi ministerio ecclesiae serviebat.
Var. — Ërminigitdi.
Adon. — Maurice (582-602) : Ermenigildus Lewigildi Gotborum régis filius ob fldei catholicae confcssionem inexpugnabilcm a pâtre ariaDo regni privatus infulis, insuper in carcerem proiectus, ad cxlremum Doctc saDcta dominicae Rcsurrectionis securi in capite percussus, regnum caelcste pro lerrcno rex et martyr intravit... Viennensis episcopus Verus claruit. Huius temporc Desidcrius Augustodunensis gonere in ordine diaconi ecclesiae Viennensi serviebat.
Martyrologe^ 13 janvier : Apud Viennam, s. Veri episcopi, qui praesedit ecclesiae post. s. Evantium.
X kal. iun. — Sanctus Desiderius Viennensis episcopus Mauritii imperatoris tempore floruit. Idem autem sanctus vir fuit enutritus a sanctissimo episcopo Naamato in ecclesiasticis doctrinis, a tempore Clotharii usque ad tempus Childeberti, cuius tempore in episcopatu sublimatus ubique reluxit. Augustudunensis génère usque ad maturiores annos Augustuduni nutritus, postmodum magisterio b. Veri Viennensis episcopi adliaesit. Passus est autem sub Theoderico Childeberti filio, Mauritio adhuc imperante, Gregorio magno doctore iam pontifice, quando Gothi a Recharedo, Leandro episcopo instante, ad catholicam fidem revertuntur. lacet sepultus rétro altare Apostolorum extra urbem honorifice.
Adon. — Maurice (582-602) : ... intravit (1). Cuius frater Ricbaredus mox ut regnum post patrem accepit, omnem gentem Gotborum oui praeerat, instante Leandro Hispalitano episcopo qui et Ermenigildumdocuerat,adcatbolicam fidem convertit... Viennensis episcopus Verus, etc.. serviebat. Gregorius Romanae ecclesiae praesul et doctor eximius claruit. Post Verum episcopum sanctus Desiderius succedit. Hic beatissimus Brunicbildem reginam ex impietatibus suis arguens a comitibus eius ipsa iubentc in territorio Lugdunensi super fluvium Calaronam perimitur, martyrquc gloriosus caeleste regnum ingreditur.
XVI kal, iul. — Sancli Domnoli Viennensis episcopi, imperante Phoca. Quo <tempore> instante beato Gregorio per Augustinum gens Anglorum fidem Christi suscepit. Regnabat autem Burgundionibus Theodericus Childeberti filius etClotarius Francis.
(1) Cf. ci-dessus, n» XXV.
CASTES ÉPISCOPAUX DE l'aNXIENNE GAULE.
nporc om,
Phocas (602-610) : Domnolus Viennensis episcopus tune trenuuset in redimendis captivis piissimus. — Un peu plus urice^ il est parlé de la conversion de l'Angleterre et du roi ais non de Thierry II.
. iuL — Sanctus Etherius Viennensis episcopus, lanis imperante et Francis Clotario. Quo vivo eccleb. Mariae virginis Rotunda consecrata est, qiiam Ltor Bonefacio episcopo concessit. Quo anno Persae s sancta loca prophanantes etiam crucem Christi int. Quo anno Anastasius monachus apud Persas suscepit cum aliis LXX. Positus est in ecclesia
eraclius (610-641) : Aetherius Viennensis, vir in omnibus clarus babetur. Chlotarius rex, etc. — Plus haut, sous Pho le la consécration du Panthéon par le pape Boniface, et de la Phocas, Toujours sous Phocas : Persae... Hierosolymam caruentes ecclesias, sancta quoque loca profanantes, etiam inicae crucis auferunt... — Sous Héraclius : Anastasius bus, ... decoliatus cum aliis LXX martyrium complevit. , iijuin : Viennae, s. Etberii episcopi.
%ai. — Sancti Clarentii Viennensis episcopi. Hic imperatore et Dagoberto Francorum rege claruit. >re Martinus papa CV per episcopos Romae congre- Lvit Cyrum, Sergium, Pyrrhum et Paulum, qui nec las in Christo voluntates confitendas esse dicebant tus nihil velle aut operari credendus sit. Huius poribus Martinus papa exilio relegatus Chersonae nis ibi post mortem refulgens.
mstant 11 (641-668) : Ciarentius, vir satis eruditus, Vien- )us claruit. — Un peu au-dessous : Constantinus... exposuit lus catbolicam fidem, nec unam nec duas voluntates aut \ Cbristo definiens esse confitendas, quasi nihil velle vel idus sit Cbristus. Unde Martinus papa, congregata Romae piscoporum, damnavit... Cyrum, Sergium, Pyrrbum et ticos... Relegatus Chersonam ibidem vitam finivit, multis virtutum signis usque bodie refulgens.
Martyrologe, 25 avril : Apud Viennam s. ClarcDtii episcopi et confessoris.
IIII id, dec. — Sancti Syndulfl Viennensis episcopi. Et hic Constantini imperatoris temporibus fuit, adhuc Dagoberto régnante. Cuius tempore eclypsis solis facta est V non. maii et Gonstantinus imperator in balneo occisus.
Adon, — Constantin Pogonat (668-685) : Bindulphus, Viennensis ecclesiae episcopus, clarus habclur... Dagobcrtus rex ecclesias sanctoruni ditavit. — Plus haut, sous Constant II : Facta est eclipsis solis V non. maii... Gonstantinus imperator post plurimas depraedationes in provinciis factas occisus in balneo periit.
XkaL nov. — Sancti Hecdicii Viennensis episcopi, magnae religionis ut ferunt viri, temporibus Constantini fllii Constantini, adhuc Dagoberto régnante. Cuius tempore Nectarius (1) episcopus Antiochenus a CL episcopis, praesentibus legatis Agathonis papae, damnatus est cura suis praedecessoribus Cyro et Sergio et sequacibus suis, et in eius loco Theophanius ordinatus est.
Adon. ^ Constantin Pogonat (668-685) : Sinduifo episcopo defuncto, Hecdicus Viennensis ecclesiae pracsulatum susccpit, magnae religionis vir; claruit autem usquc ad ultimum tempus lustiniani imperatoris, cuius et tempore obiit. — Un peu plus haut, récit du Vh concile,
XIIII kal. febr, — Sancti Eoaldi Viennensis episcopi, sub tempore lustiniani imperatoris, Francis régnante Clodovaeo filio Dagoberli; mansit autem usque ad initium regni Theoderici, que tempore Wilibrot Frisionum episcopus a Sergio papa ordinatus est , imperator exilio Ponthi ob perfidiam relegatus.
(1) Il y a ici une confusion. Adon appelle correctement Macarius le patriarche d*Antioche qui fut déposé au VI* concile œcuménique. Mais, à propos de ce concile, il rappelle brièvement les cinq autres, et, à cette occasion^ il nomme Neclairius^ évéque do Constantinople, au temps du deuxième. Notre auteur aura lu trop rapidement et confondu les deux noms.
DON. — Justinien II (685-G95) : Papa Scrgius ordinavit vencrabilem m Wilibrodum cognominc Clementcm, Frisionum gcnti episcopum. coldus cpiscopus Yicnnenscm ecclcsiam rexit usque ad tcnipora >dcrici rcgis. lustinianus impcrator, ob culpam pcrfidiac regni gloria itus, cxul in Pontum seccdit.
irtyrologe, ii janvier : Apud Viennam s. Caaeldi cpiscopi.
iL april. — Sancti Dodolini Viennensis episcopi, Leone lanis imperante et Francis Theoderico. Cuius tempore Serpapa mirae magnitudinis ligni dominicae crucis partem abditam invenit. Huius temporibus claruit sanctus Cutber- Lindisfarenus episcopus in multis miraculis.
ION. — Léonce (Léo, 695-697) : Papa Scrgius. . mirac magnitudinis oncm ligni salutiferi dominicae crucis interius rcpositam inspcxit... >Icnus Viennensis cpiscopus clarus habetur... — Il est ensuitebeau' qucstionde Thierry (III), Revercntissimusecclesiac Lindisfarnensis... tes Culbcrtus totam ab infantia usque ad finem vitam miraculorum s inclytam duxit.
/ kal, iuL — Sancti Boboni Viennensis episcopi, lustiniano îratore, qui reversas de exilio regnabat cum Tiberio filio ; sit usque ad tempora Philippini, occiso lustiniano. Régna- Francis adhuc Theodoricus; erat papa Constantinus.
ON. — Tibère Apsimare (697-703) : Bobolinus, Viennensis ccclesiae :opus, insignis claruit. — Plus toi/i, sous Justinien II (bis), il est ion de la restauration de ce prince, cum Tiberio filio, de son renverit par Pliilippicus, et du pape Constantin.
r non. nov. — Sancti Georgii Viennensis episcopi. Anastaimperabat ; Theodoricus adhuc Francis regnabat ; Pepinus )r domus sub Sigiberto (1) Austrasiorum rege erat, cui suc-
C'est, sans doute, de Dagobert II (674-678) qu*il est ici question. Pépin -istal fut, en effet, maire du palais sous ce prince. Son fils, Grimoald, t maire de Neustrie, en 695, sous Chiidcbert III (695-711); il mourut, ;ous ce prince, ni, à plus forte raison, sous son prédécesseur Clovis III 95), mais sous Dagobert III (711-715), en 714. Son père. Pépin, lui surquelques mois.
cessit Grimoldus filius, qui in carcere sub Clodovaeo defecit. Quo tempore sanctus Leodegarius diversis poenis ab Ebroino afQictus ultimo decollatus est etGerimus frater eius, alque aliis modis afflicti.
Adon. —• Tiôére (697-703) : Post quera (Bobolinum) Gcorgius, magnac virtutis episcopus. in eadcm urbc constituitur. — Sous Léonce (695-697) : [Ebroinus]... sanctuin Lcodcgarium diversis poenis affectum gladio pcrcussit ; Gerinum quoquc fratrcm eius diu excruciatum peremit.
XI kaL feb. — Sancti Blidranni Viennensis episcopi, Theodosio iraperante et Francis Clodovaeo cui successit frater eius Childebertus, cuius tempore sanctus Audoninus Rotomagensis episcopus. Quo tempore Pipinus Ansegelli filius et Mariions frater eius Austrasiorum regnum sub rege disponebant ; sanctus Grimoaldus filius Pipini, vir in religione clarus, maior domus Francorum erat.
Adon. — Anastase II (713-714) : Glotarius [lisez Giodovaeus, Clovis Jll), filius Theoderici puer, Francis regnavit annos très ; cui successit Childebertus frater eius, vir inclytus. Defuncto Northberto, maior domus Grimoldus Pippini filius efiectus est... Blidramnus, Viennensis ccclesiae episcopus. — Pltis haut, sous Léonce (695-697), il est question de s, Ouen de Rouen; il est dit aussi que Martinus et Pippinus iunior, filius Ansegesili, regibus decedentibus dominabantur in Austria.
II id. oct, — Sancti Agrati (1) Viennensis episcopi, tempore Leonis imperatoris, régnante Francis Childeberto et Grimoaldo iusto viro maiore domus, cuius tempore Anastasius imperator a Tiberio captus iuramenlo clericus ac presbyter factus est.
Adon. — Justinien II bis (703-711): Rcgnavitque Philippicus loco lustiniani (711); Francis adhuc Tiieodoricus regnabat (f 691); Deodatus, Viennensis episcopus, magnae parsimoniae vir, florebat.
Non. iuL — Sancti Boaldi Viennensis episcopi, imperante Leone, Dagoberto Francis régnante filio Childeberti. Hic sanc-
(1) Sur cot cvéque, cf. ci-dessus, p. 170.
US Viennensem ecclesiam rébus auxit. Erat enim icorum regibus. Ecclesiam construxit infra civitalore martyrum Thebaeorum, Mauritii sociorumque ecclesiae ex eo maxime tempore litulantur ipsorum lomine, cum antea episcopii maior domus in honore m Machabaeorum ex antiquo a primis episcopis ibi fuerit.
sjtres.
Théodose III (714-716) : Eoldus Viennensis episcopus iam — Lion III (716-741) : Tune sanctus episcopus Eoldus Vienesiam rébus auxit. Erat cnim affinis Francorum regibus. 1 infra civitatem in honore bentorum martyrum Tbebacoii et sociorum eius. domunculam cryptatim construxit; ibiliocrem partem rcliquiarum sive ex bis martyribus sive ex Àtquc ex co tempore res ecclesiae nomine beati Mauricii quando ex antiquo et maior domus in honore septem maribacorum et facultates ëiusdem ecclesiae sub nomine eorum fferrentur et consecratac manorent.
XXXVIIII
un, — Sancti Bobilini Viennensis episcopi, Leone Dagoberto Francos régente, cuius tempore Grimolstus, cum pervenisset in basilica beati Landeberti icodio, occisus est. Hoc tempore Leutprandus rex Augustini ex Sardinia dato magno pretio Ticinis
Léon III (716-741) : Post Eoldum episcopum Bobolinus episcopus successit. — Plus haut^ sous Anaslase II : Regnum gobertus; ... maior domus Grimoldus, vir modestus et iusiptus est in basilica s. Landeberti. Ceci est placé sous l'épis- Irannus. Sous celui d* Eoldus, Leutbrandus rex... depopulata
ossa beati Augustini... dato pretio accepit et transtulit ea
. — Sancti Austroberti Viennensis episcopi, tempore (1) imperatoris, Francis régnante Daniele quondam lem in regnum staluenles Chilpericum nuncuparunt, mus existente Theoaldo Grimaldi filio. Tunctemporîs
,eoni8 qu'il faudrait.
Pipimis mortuus est, cum principatum obtinuisset XXVII an- ' nos, relicto Karlo in suo loco maiore domus sub Clodovaeo rege. Hic episcopus sanctus in villa quadam proprietatis suae Vilidiaco, non longe a Sequana fluvio sepultus est.
Vah. — quadam] quondam — Sequano — sepultus est om.
Adon. — Léon lïl (716-741) : Huic (Bobolino) Austrobertus, vir stre- Duas et nobilis, episcopus succedit. Hic sepultus est in villa quadam proprietatis suae Vidiliaco, non longe a Sequana fluvio. — Plus haut, au temps d'Anastase II et de Blidrannus : Pater eius (Grimoaldi) Tbeudoaldum in bonore defuncti patris instituit Leodico, anno inc. dom. DGCXIIII in menseaprili. Nec multo post Pippinus pater eius mortuus est, eodem anno, medio decembri. Obtinuit autem principatum sub nominatis regibus annis XX VU... Sous Léon et Eoldus : Franc! Oanielem quemdam clericum... in regno stabiliunt atque Chilpericum nuncupant.
Non. iun. — Sancto vero Austroberto defuncto Villicarius succedit, qui ossa beatissimi martyris Ferreoli et caput beatissimi Iuliani intra Viennam transtulit, quia ecclesia ipsorum ultra flumen magno opère posita a Saracenis fuerat incensa. Hinc Vilicarius, quia noluit videre ecclesiam suam rébus sacris expoliatam, eo enim tempore Franci furioso et insano satis consilio res Dec oblatas in suo usu retorquere consiliati sunt, hic monasterium ss. raartyrum Agaunensium ingressus vitam venerabilem duxit. Sicque dissipato et vastato tam intus quam foris episcopatu Viennensi, aliqui anni sine episcopo sunt transacti, laicis sacrilège et barbare res sacras Deo obtinentibus.
Vab. — <el>quia — magnopere.
Adon. — Léon 111 (716-741) : Willicarius Austreberto venerabili episcopo Viennac succedit. Qui ob cladem Sarracenorum, cum esset domus praeclarissima martjrnm citra Rhodanum ab eis iam incensa , ossa beati Ferreoli cum capitc Iuliani martyris infra urbem transtulit, eisque accelerato opère non magno precio ecclesiam construxit, ubi et eorundem martyrum rcliquias reverenter composuit. Idem Wilicarius, cum furioso et insano satis consilio Franci res sacras ecclesiarum ad usus suos rétorquèrent, videns Viennensem ecclesiam suam indecenter humiliari, relicto episcopatu, in monasterium sanctorum martyrum Agaunensium ingressus, vitam venerabilem duxit. Vastata et dissipata Viennensis et Lugdunensis provincia, aliquot annis sine episcopis utraque ecclesia fuit, laicis sacrilège et barbare res sacras ecclesiarum obtinentibus. — Constantin Oopronyme (741-775) : ... Willicarius relicta Viennensi sede Romam primum abiit, ibique papae Stepbano notus efficitur;
lulto temporc, Agauni monasterium martyrucn in cnram
71 (752-768) : Bcrtericus Vionncnscm ccclesiam, honio ni rogcndam. — Plus loin, après Proculus : Scplimo itiiam per Vionnam transitum facicns (Pippinus), ubi lune iscopatum post aliquot annos Bcrtcrico cuidam ex familia usquc Sanctonas pervenit.
— Commemoralio Proculi Viennensis episcopi»
et bonae vitae fuit, sub Pipirio Francis régnante, autem usque ad principia regni Karoli régis.
in (752-768) : Post ipsum (Bertericum) Proculus episcomocens et simpiicis naturae.
— Commemoratio Ursi Viennensis episcopi, qui îge et postmodura imperatore simpliciter vivens
rlemagne (768-814) • Viennenscm tune tomporis ecclelo Lugdunensem ecciesiam rcgebat.
pril. — Commemoratio Ultraiae Viennensis epispore imperatoris Karoli, cum adhuc senex Ursus ît cum esset Baiovarii generis homo, episcopatum suscepit. Cuius tempore, agente pio principe Ca- 'erum suarum Viennensis ecclesia recepit. Rexit lis XI et sepullus est in ecclesia beati Stephani, r ipsius Ursus sepultus iacet.
Bauianni {en marge : non salis iegitur).
%rlemagne (768-814) : Post Ursum, nimiae simpiicitatis Iferi, quem Vultreiam patrio nomine appellarunt, Baioaîera episcopatum suseepit... Porro Lugdunensem Lci- ^uiari dignitati intcntissimus et bonori reipublicae utiiis , Viennensem Vulferi annis XI.
VI kal. febr. — Commemoratio Barnardi Viennensis episcopi, viri solertis iogenii et eruditi, qui multo studio Viennensem ecclesiam rébus et clericis ornavit. Hic rexit eam annis XXXVI (1), et sepultus est in monasterio quod ipse aedificaverat a fundamentis in dioecesi sua supra Isaram fluvium, ubi et sanctorum marlyrum Severini, Exuperii et Feliciani corpora transtulit.
Adon. ^ a la mort de CharUmagne (814) : Bernardus ViennoDsis episcopus crat. ^^ A la mort de Louis le Pieux (840) : Bernardus adbuc et Agobardus Vienncnsem ecclesiam et LugduneDScm rcgebant. Quiambo apud impcratorcm delati, desertis ecclesiis in Italiam ad iilium impcratoris Chlotarium se contulcrunt, et postmodum, piis imperatoribus agentibus, Agobardus Lugdunensc'm, Bernardus Viennensem sedcm recepit.
// non. iul. — Commemoratio Agilmari Viennensis episcopi, qui rexit ecclesiam suam annis VIII, et nono (2) defunctus quievit in pace. Sepultus est in ecclesia s. Pétri ad pedes s. Naamatii, indictione VII (859).
Adon. — A la mort de l'empereur Lothaire (855) : Bernardus Viennensis episcopus sub buius imperio moritur et Aglimatus Viennensem suscepit episcopatum.
XVII kal. ian. — Sancti Adonis Viennensis episcopi, mirae sanctitatis viri, anno ab incarnatione Domini DCCCLXXV, indictione VIII (3). Rexit autem ecclesiam suam XVI annos, et sepultus est in ecclesia Apostolorum Viennae.
XVI kal. octob. — Commemoratio Otranni Viennensis episcopi.
(1) Il faut corriger, d'après i*épitaphe, XXXVI en XXXII ou XXXIII.
(2) Ces chiffres sont évidemment fautifs; la leçon parait être XVIII et
(3) L'indiction VIII se termine en 875, au 31 août; il faudrait ind. VIIII, ce qui est peut-être la vraie leçon.
rexit ecclesiam suam annis VIII, et nono anno defunclus jvit in pace ; et sepultus est in ecclesia sancti Petri.
YII kaL febr, — Bernonis Viennensis episcopi, qui ecclesiae ï praefuit annis XIII, et XIIIP defunctus sepultus est in esia sancti Georgii.
kaL mai. — Commemoratio Raganfredi Viennensis epis- , qui rexit ecclesiam suam annis VIII, et nono anno deîtus quievit in pace; et sepultus est in ecclesia sancti Petri.
LU
nkal. ian. — Commemoratio Alexandri Viennensis episcopi, rexit (1) ecclesiam suam annis XXIIII et quievit in pace ; îpultus est in ecclesia sancti Petri.
