XXX. De anima
« Phi losophus : Est igitur anima hominis spiritus qui « corporiconjunctusest. Idoneitatem discernendi homini « confort et intelligendi. Constat igitur homo ex duobus, « vidclicet ex anima ralionali et corpore. Discipulus : « Cum corpus et anima suit de constitutione hominis, vel « anima est apposita corpori, vel commixta , vel con- « creta, vel conjuncta. Sed si appositum illi, et extra ip- « sum est. Item omne quod est apposilum alicui, fortius « exercet vires inexteriori parte illius quam in inleriori. « Ignis appositus mihi plus me accendit extra quam intus, « aqua apposita plus humectât. Sed anima magis exercet « vires suas in nostris interioribus quam in exterioribus; « non ergo corpori apposita. Si igitur corpori mixla esset, « ex illis duobus unum (ieret, neulro rémanente quod « prius erat, ut cum aurum et argentum in commixtione « electri misceantur. Cum igitur in homine utrumque « suum esse oblineat, non est mixta corpori. Si corpori « concrela est , lune in qualitalem corporis est versa , ut « aqua in qualitatem salis ; quod non est verum. Si est e conjuncta, cum proprius locus spirituum cœluin sit, et « omnis res quod suum est appétit atque suum conlra- « rium fugit, quid est quod se tam in immundo vase « conjungit, et eam amarc facit? Philosophas : Quia
« causant philosophicam quaeris, illam accipe. Omni cnim « aniniœ tautus amor proporlionis et concordiœ a Deo « datus est, ut etiam in sonis qui extra ipsum sunt pe- « uitus illa delectetur. Et hoc estquod Plato signilicare « voluit, cum Deum animant ex musicis consouantiis « constituisse narravit. Corpora naïuque humana ex qua- « tuor démentis proporlionaliter et concorditer con- « junctis sunt eonslituta. Hrec proportio et concordia « animam allicit, et corpori conjungit, et in corporo re- « tinet. Et si proprie et vere velimus loqui, dicemusani- « mam nec corporis ejus qualitates, sed proportionem et « concordiam quîbus partes corporis sunt conjunctae di- « ligerc ; unde ea qua? liane proportionem conservant « appétit, et quœ illam destruxerint , fugit. Sed ex quo « incipiunt clementa discordare, abhorret anima corpus, « et ab eo separatur. Discipulus : Si anima corpori est « conjuncla, estne in una parte illius, aut in quibusdam, « aut in singulis tota? Philosophus : Nulla pars homani « corporis est in qua anima tota non sit. ; non tamen idem « operatur in omnibus. Discipulus : Si in manu hominis « tota est anima , abscisa manu , separabitur anima a « corpore. Philosophus : Si tota esset in manu, itaque « non esset tota in alio membro, valeret tune tua objec- « tio. Etsi igilur manus in qua est tota absciditur, rc- « manet tamen in aliis membris in quibus prias crat tota. « Discipulus : Cui sententiœ accedis, an illorum qui « dicuut omnes animas simul creari ? »