Supr. lin id est accidens

ABRÉGÉ EN VERS DE l'i.NTROD. ET DES CATÉG. 313

In quis vir doctus non ex ipsis quasi rébus,

Setl signaliris de rerum vocibus orans,

Sumit ab onionymis ' tractandi synonymisque 2

Principium, proprium dicens hoc omonymorum,

Nomine concordent ut solo, non ratione,

Ut canis est pictus, latrabilis, atque marions.

Synonymis autem nomen dédit et rationem ,

Ut generis ratio 3 speciebus cougruat a?que.

Hinc aplum qua'rit proprium quod paronymis det.

Concordant etenim re, nomine, prselitulatis ',

Hxc extrema 5, nisi disjungit syllaba veibi ;

Exempli causa pater est ut voxque paterna.

His ita iinitis, iusistit calbegoriis,

Dicens omne quod est usiam B symbebicosque :,

Qua? generalia sunt aut particularia semper.

Non tamen est ab re sciri quid cuique sit esse.

Consonat usité generali particularis,

Non in subjecto sed subjectum simul ut sint.

Hoc autem distant : de subjectis sibi multis

Jus generalis habet dici , sed particularis

Prorsus de nullis, nisi solis ex enarithmis 8.

Symbebicos superest, générale et particulare,

Conjunctum quibus est subjecto semper inesse.

At quadam longe distant alia ratione.

Nam générale potest de subjectis sibi dici.

Particulare quidem negat ex aliquo potuisse.

Hinc quidnam dicis post quod niliil inferius sit?

Quatuor his rerum natura viget variarum

Qua.' fuerat, quae sunt, qtuecumque futura sequentur.

Adde a quod ut dénis nequit lû addi cathegoriis,

\. Supr. lin. id est œquivocis.