Supr. lin. id est accidens

k. Supr. lin. id est se^juivocis. — 5. Supr. lin. id est univocis.

6. Supr. lin. differentia. — 7. Supr. lin. id est denomiiiativis.

8- Sup. lin. id est denominativa. — 9. Oùai'a. Swp.Vm.id est substantiam,

10. Supr. lin. id est accidens. — 11. Sup. lin. id est individuis.

Nam générale potest de subjectis sibi dici ;

Particulare quideni negat ex aliquo potuisse.

Hinc quidnam dicis po5t qiiod nihil inferius sit?

Quatuor bis rerum natura vigel variarum

Qufe fueranl, quae sunt, quaecumque futura sequentur.

Adde * quod ut dénis nequit ^ addi catbegoriis,

Sic * nihil bis * demi, quod docto cuique liquebit.

At cur usias cognomine

Est ratio testis, quoniani sunt subdita cunctis,

Unde quidem species, genus autem

Qu* patet usyas sapientibus esse secundas.

His ^ nisi subjectis, etiam qui synibebicotis

Ad subsistendum prinium locus eligeretur ?

Nam generalem quis cignum cognoscerel album

Aut cor\uni nigrum, nisi viso particulari?

Post hcec usiae proprium scrutando requirens,

Primum proponit quod non soli, licet omni *

Congruat, bine soli quod consonel, baud tamen omni '';

Quod sequitur jungi nec soli uec valet omni " ;

Postremo soli semper concurrit et omni,

Quod vere proprium dici constat manifestum.

Hoc tali cupiens usyae claudere finem,

Semotis aliis, soli dédit illud et omni,

Una eademque nianens contraria sumat ut in se.

Haec super usyam praecepta dédisse patescat.

Symbebicota novem restant, quibus omnibus esse

Pendet in bac sola, sine qua nam sunt nibil ipsa.