Supr. lin. id est quanlitas

Quae quis quanta neget? Sed nos, cognoscere quaerens

Hujus * quot species sint, doctor sic docet ipse :

Principio ponens discretum continuumque ,

At sub continue quinas, quarum patet ordo :

Gramme ^, planities ^, corpus, tempus, locus a tque;

Discrète binas tribuit : logon ^ numeruraque.

His definitis septem, nullam magis addit.

Quid tamen inter se distant baec, claret aperte :

Punctum pes' grammes, caput atque, nec est tamen illa

Qua poteris solum sine lata cernera longum

Purius et per se, capias licet interius te.

Haud tamen banc cuiquam monstras nisi corpore mixlam ;

Totum namque quod est subjccto débita solvit.

Epiphania ^ quidem cum longo suscipit " ipsa

Latum per spatium mensura quanta vocata ;

Cujus communis medio fit linea finis.

Juncta simul longum, latum quod cernis, et altum

Perficiunt corpus dimensum sex periocbis * :

Prae, post, dextrorsum, laeva, sursumque deorsum.

Terminus hujus item fit gramme planitiesque.

Nemo negare potest etiam tempusque locumque

Subdi continue, cum partes temperis unum

Finem communem médium teneant et eumdem,

Ad quem perpétua vice se simul ultima jungant,

Inter px'aeteritum pi'sesens velut eslque futuruni,

Hujus ^ perspicue finis, caput illius '" autem.

Dicimus ergo locum qui circumfunditur ipsum

Corpus, sive supra, laterum vel parte, vel infra.

Hinc ubi continuum corpus, locus " esse probatur.

Post haec discretum tractât quet sit specierum,

Appositis binis, sermone simul numeroque.

Nam quis secerni non cognoscat duo ternis,

Aut hoc quis dubitet quod quaevis syllaba distet

Ex alia, numéro vel naturae ratione,

Cum manifestum sit quia lenga sit aut brevis omnis ?

Herum quantorum fit subdivisio rursum :

1. Supr.lin. scilicet quantitads. — 2. rpa[j.^rj. Siipr. lin. id est linea. 3. Supr. lin. id est superficies. — 4. K^j-^q^. Supr. lin. orationem. 5. Supr, \\\i, finis. — Ç>.S\yçY.Y\n.id est superficies. — 1 .Coà.cosuscipit. 8. Supr, lin. id est circumstantiis. — 9. Supr. lin. prmteriti. 10. Supr. lin. futiiri. — 11. Supr. lin. scilicet continuas ,

In queisdain silus est, partes nunierenlur ut ejus, In queisdani non est; quibus exenipluni dat utrisque. Linea cum solido, locus, insuper epiphania, Quatuor ista situm retinent, tria caetera nullum, Logos, et numerus, tempus. Nam quî ^ potuisses Cujusquam numeri dextram vel cernere laevam? De sermone quidem vel tempore daret id ipsum. Tempus enim currit, semperque volubile transit ; Sermo non dictus nihil est, dictusque peribit. His definitis, non sunt plures ^ speciebus. At si qucc ' fuerint aliae, pro symbebicotis Debent apponi. Multum dicetur et album ; Non hoc immensura per sese dicitur album, Multa superficies sed quod sit, cernitur in qua. Restât quod soli quanto propriumque quod omni Adsit quceratur, quod taie quidem replicatur : Aut par aut impar, aequale suum\e repugnans * Suscipit; at numerus solus specialiter illud Par imparque lenct proprii meriti ratione ; Caetera corporeœ naturae quanta subesse Reclius aequali vel ina;quali statuuntur.

DE KELATIONE.

Quale ^ sequi quantum ® deberet continuatim , Ast in calce '' quia quanti sunt insita quaedam Quae genus in pros ti ^ videantur posse referri, Ceu minus et majus, prius ex hoc dicere mavult, Ut discussis his quae convenienter utrisque , Aptentur, tandem dissolvatur chaos omne. Dicitur id pros ti cui pendet in alterius vi Esse, duplum veluti si sit, praecedere simplum Débet; idem ex aliis poterit cognoscere quivis : Thesin ', diathesin '", episthemin ", estesin ^^, exin ^'.

I. Supr. lin. quomodo, — 2. Supr. lin. scUlcet specïes, 3. Supr. lin. allqux. — 4. Supr. lin. id est inœquale.

5. Supr. lin. id est qualilas. — (i. Supr. lin. id est quantitalem.