XXX. DE ASIIUA

<< Philosophus : Est igitur anima hominis spiritus qui « corpori conjunctus est. Idoneitatem discernendi homini « confert et intelliaendi. Constat igitur homo ex duobus, « videlicet ex anima ratioiiali et corpore. Discipulus : « Cum corpus et anima sint de constitutione hominis, vel « anima est apposita corpori, vel commixta, vel concreta, « vel conjuncta. Sed si appositum illi, et extra ipsum est. « Item omne quod est appositum alicui, fortins exercet « vires in exteriori parle illius quam in interiori. Ignis ap- « positus mihi plus me accendit extra quam intus,aqua ap- « posita plus humectât. Sed anima magis exercet vires suas « in nostris interioribus quam in exterioribus •, non ergo « corpori apposita. Si igitur corpori mixta essct, ex illis « duobus unum fieret, neutro rémanente quod prius erat, « ut cum aurum et argentum in commixtione electri « misceantur. Cum igitur ia homine utrumque suum esse « oblineat, non est iuixta corpori. Si corpori concreta est, « tune iii qualitatem corporis est versa, ut aqua in quali- « tatem >alis; quod nou e.^t verum. Si est conjuncta, cum « proprius locus spirituum cœlum sit, et omnis res quod « suum est appétit atque suum contrarium fugit, quid est

" quod se tam in immunrjo vase coiijnngit, et eain amare « facit ? Philosophiis : Quia causam philosophicam quœris, « illam accipe. Omni enim animse tantus amor propor- <■ tionis et concordiœ a Deo datus est, ut etiam in sonis « qui exira ipsum sunt peiiilus illa delecietur. Et hoc est « quod Plato significare voluit, cum Deum aniniam ex « musicis consonantiis c()n>tiluisse narravit. Coipora nam- « que hurnana ex quatuor démentis proporlionaliter et « concorditer conjuiictis sunt constitula. Ha^c proportio « et concordia animam allicit, et corpori conjungit, et in « corpore retinet. Et si propiie et vere velimus loqui, '< dicemus aniniam nec (orpoiis ejus qualitates, sed pro- «< portionem et concordiam quibus partes corporis sunt « conjunctœ diligere; unde ea quae hauc proportionem « conservant appétit, et quœ illam destrnxerint, fugit. Sed « ex quo incipiunt elementa discordare, abhorret anima « coi'pus, et ab eo separatur. Discipiilus : Si anima cor- « pori est conjuncta, estne in mia parte illius, aut in qui- « busdam, aut in singulis tota? PA/'/o^o/V^m^ ; Nulla pars « humani corporis est in qua anima tota non sit; non « tamen idem operatur in omnibus. Discipiilus : Si in « manu hominis tota est anima, abscisa manu, separabitur « anima a corpore. Philosophiis : Si tota esset in manu, « itaque non esset tota in alio membro, valeret tune tua « objectio. Etsi igitur manus in qua est tota absriditur, « remanet tamen in aliis membris in quibus prius erat « tota. Discipiilus : Gui sententiœ accedis, an illorum qui « dicunt omnes animas simul creari ? »