Supr. lin. scilicet quanlitatis

ABRÉGÉ EN VERS DE l'iNTROD. ET DES CATÉG. 315

Gramme S planilies % corpus, tempus, locus atque;

Discrelo })inas tribiiit : logon ^ numerumque.

His delinitis septem, nullam magis addit.

Qiiid tamen inter se dislent haîc, claret aperte :

Punctum pes ^' grammes, caput atque, nec est tamen illa

Qua poteris solum sine lata cernere longum

Purius et per se, capias licet interius te.

Haud tamen liane cuiquam monstras nisi corpore mixtam;

Totum namque quod est subjecto débita solvit.

Epiphania ^ quidem cum longo suscipit ^ ipsa

Latum per spatium mensura quanta vocata;

Cujus communis medio fit linea finis.

Juncta simul longum, latum quod cernis, et altum

Perficiunt corpus dimensum sex periochis ' :

Prse, post, dextrorsum, laeva, sursumque deorsum.

Terminus hujus item fit gramme planitiesque.

Nemo negare potest etiam tempusque locumque

Subdi continue, cum partes temporis unum

Finem communem médium teneant et eumdem,

Ad quem perpétua vice se simul ultima jungant,

Inter praeteritum praesens velut eslque futurum,

Hujus ^ perspicue finis, caput illius^ autem.

Dicimus ergo locum qui circumfunditur ipsum

Corpus, sive supra, laterum vel parte, vel infra.

Hinc ubi continuum corpus, locus ^^ esse probatur.

Post hœc discretum tractât quot sit specierum,

Appositis binis, sermone simul numeroque.

Nam quis secerni non cognoscat duo ternis,

Aul hoc quis dubitet quod quœvis syllaba distet

Ex alia, numéro vel nalurse ratione,

\. rpap-u.ïi. Siipr. lin. id est linea.