II

Sic ^ nihil his ^ demi, quod doclo ciiiquc liquebit.

At cur iisias cognominc

Est ratio testis, quoniam sunt subdila cunctis,

Unde qiiidcm species, genus autem

Quae patet usyas sapientibus esse secundas.

His ^ nisi subjectis, etiam qui symbebicotis

Ad subsistendum primum locus eligeretur?

Nam generalem quis cignum cognosceret album

Aut corvum nigrum, nisi viso particulari?

Post hœc usiîe proprium scrutando requirens,

Primum proponit quod non soli, Hcet omni ^'

Congruat, bine soli quod consonet, haud tamen omni ^ ;

Quod sequitur jungi nec soli née valet omni ^ ;

Postremo soli semper concurrit et omni,

Quod vere proprium dici constat manifestum.

Hoc tali cupiens usyœ claudere finem,

Semotis aliis, soli dédit illud et omni,

Una eademque manens contraria sumat ut in se.

H?ec super usyam prœcepta dédisse patescat.

Symbebicota novem restant, quibus omnibus esse

Pendet in hac sola, sine qua nam sunt nihil ipsa.

De quantitate.

At post usyam cur statim proxima quanta ' Subjungantur ei, non hoc ratione carebit. Nam simul uUa tuis obtutibus objicitur res, Primum perspicies haec : an sit multa vel una; Quœ quis quanta neget? Sed nos, cognoscere quserens Hujus ^ quot species sint, doctor sic docet ipse : Principio ponens discretum continuumque; At sub continue quinas, quarum patet ordo :

-1. Cod. si.