Parisiis, J. Roigny, 1549, in

2. Utinam inter illos (les réfugiés de (^nève) sit Rabelæsus cum suo Pantagruelisaio, siquidem inter homines ille adhuc agit, nam cardinalinm turbam ineunte hoc regno Romam dimissam et alilegalam secutus fiieiat.

3. • Huic Rabelatso qnid ad ahsolutam improbitatem deesse potesi, coi neque Dei mêlas inest. ncqne hominnra reverentia ? Qui omnia, dirina hnmanaque, procullat et ludibrio babel. . . Totos dies nihil aliud quam perpotal, helluatur, græcatnr, nidores culinanim persequitur, ac cercopissat. ut est io proverbio, miseras eliam chartas nefandis scriptionibus polluit, venenum vomit, quod per omneis longe lateque regiones dispergat... homo impie impotenterque dicax. • Puits-Herbaut s’étonne de la protection dont l'évéque de Paris courre Rabelais ; < Adeo ut vehementer mirum sit, ab antistite nostræ religionis, viro primario, eodemque doctissimo, tantum bonorum morum publicæque honestatis labem et porro hostem pertinacissimum, ad bec impurum feedumqne bominem, cui loquenliæ permultum, sapientiæ quam minimum sit, foveri ali. convivio quoque ac colloqnio familiaribus adbiberi. »