An de R. 696, av. J.-C
3. Ce qui suit est un résumé assez exact des Commentaires de César, 6. G., I, r1-xv.
4. César, ibid. IT : Pro multitudine autem hominum et pro gloria belli atque fortitüidinis angustos se fines habere arbitrabantur, qui in longitudinem M passuum CCXL, in latitudinem CLXXX patebant.
9. César, ἐδ., V : .....ἕ oppida sua omnia, numero ad duodecim, vicos ad quadringentos, reliqua privata ædificia, frumentum omne, præter quam quod secum portaturi erant, comburunt, ut domum
reditionis spe sublata paratiores ad omnia pericula subeunda essent.…,
234 AIQNOËE POMAIK. IETOP. BIBA. AH.
Ὀρχετόριγός ! σφισιν ἡγουμένου, ἐν νῷ 2 ἔχοντες τόν τε Ῥοδανὸν διαῤῆναι χαὶ πρὸς ταῖς ᾿Αλπεσί mou χατοιχισθῆναι. Καὶ ἐπειδὴ ὁ Καῖσαρ τήν τε γέφυραν διέκοψε καὶ τἄλλα ὡς κωλύσων αὐτοὺς διαῤῆναι ἡτοιμάζετο, ἔπεμ.ψαν πρὸς αὐτὸν δίοδόν τε αἰτούμενοι καὶ προσυπισχούμενοι μηδὲν τὴν τῶν Ῥωμαίων γῆν χακώσειν. Καὶ ὅς, εἰ χαὶ τὰ μάλιστα μήτε ἐπίστευεν αὐτοῖς, LATE προχωρῆσαί ποι ἐπιτρέψειν ἔμελλεν, ἀλλ᾽ ὅτι γε οὐδέπω χαλῶς παρεσχεύαστο, δουλεύσεσθαί τεῦ ὑπὲρ ὧν ἠξίουν μετὰ τῶν ὑποστρατήγων ἔφη χαὶ τὴν ἀπόχρισιν ἐν ῥητῇ τινι ἡμέρᾳ δώσειν, χαί τι καὶ ἐλπίδος, ὡς χαὶ ἐπιτρέψων σφίσι τὴν δίοδον, ὑπετείνατο. Κἀν τούτῳ τὰ ἐπικαιρότατα διετάφρευσε χαὶ ἀπετείχισεν, ὥστ᾽ ἄπορον αὐτοῖς τὴν ὁδὸν γενέσθαι.
ΧΧΧΠ. (Leuncl., p. 79.) Οἱ οὖν βάρβαροι χρόνον μέν τινα ἐπέσχον, ἔπειτ᾽ ἐπειδὴ μιηδὲν ἤκουσαν, χατὰ τὸ συγχείμενον, ἄραντες τὸ μὲν πρῶτον διὰ τῶν ᾿Αλλούρίγων ἐπορεύοντο ἧπερ ὥρμηντο, ἔπειτ᾽ ἐντυχόντες τοῖς χωλύμασιν ἐς Σηχουανοὺς 4 ἀπετράποντο, χαὶ διά τε τούτων χαὶ διὰ τῶν Αἰδούων" ἐθελοντί σφισι τὴν δίοδον, ἐφ᾽ ᾧ μηδὲν
1. Vulgo Orgetorix, Cæsar, G. G., I, 11 et, suiv., Orgetirix ou Orcetirix, sur les monnaies, ORGETIRIX APTILIF, — ORCITIRIX COIOS. Desjardins, ouvr. cité, t. IL, p. 595, note 1.
2. ἐν vo manque dans les mss.; ajouté par Leunclav. et généralement admis, R. Est. proposait γνώμην ἔχοντες.
3. Var. G. βουλεύσασθαί τι, À F βουλεύεσθαί τι changé par R. Estienne en βουλεύσεσθαί τι, Sturz βουλεύεσθαί re; la leçon que nous donnons, déjà proposée par R. Estienne et Leunclavius, est aussi celle de Bekker, de Gros et de L. Dindortf.
4. F porte ἐς nxovavobc ; la lettre initiale Σ avait été omise par le copiste, ainsi que cela se faisait souvent dans les noms propres, pour être, comme les autres capitales, tracée à part.