Le double, 1. c., xxxvI; v. ci-contre note
296 AIQONOË POMAIK, IETOP. BIBA. M.
μήτε Th πόλει προσχτησάμενος πλὴν τοῦ ἐστρατευχέναι ἐπ᾽ αὐτοὺς δόξαι. Τούτῳ γὰρ καὶ αὐτὸς ἰσχυρῶς ἐσεμνύveto, χαὶ οἱ οἴχοι Ῥωμαῖοι θαυμαστῶς ἐμεγαλύνοντο : ἐμφανὴ τε γὰρ τὰ πρὶν ἄγνωστα χαὶ ἐπιδατὰ τὰ πρόσθεν ἀνήχουστα δὁρῶντές σφισι γεγονότα, τήν τε μέλλουσαν ἐξ αὐτῶν ἐλπίδα ὡς χαὶ παροῦσαν ἔργῳ ἐλάμόανον, χαὶ πάνθ᾽ ὅσα καταπράξειν προσεδέχοντο, ὡς χαὶ ἔχοντες ἤδη ἠγάλλοντο. Καὶ οἱ μὲν διὰ ταῦτα ἱερομιηνίας ἐπὶ εἴχοσιν ἡμέρας ἀγαγεῖν ἐψηφίσαντο 1...
LXV. (Leuncl., p. 120.) Κἀν τούτῳ χαὶ ὃ Πομπτῖγος" ὃ Γάιος τὰ ἐπινίκια τὰ τῶν Γαλατῶν ἔπεμψεν......
I. (Leuncl., p. 121.) ..... Ἐν δὲ δὴ τῇ Γαλατίᾳ ὃ Καῖσαρ ἐπὶ τῶν αὐτῶν ἐχείνων, τοῦ Δομιτίου τοῦ Λουχίου χαὶ τοῦ Κλαυδίου τοῦ ᾿Αππίου, ὑπάτων τά τε ἄλλα χαὶ vale ἐν μέσῳ τῶν τε σφετέρων τῶν ταχειῶν χαὶ τῶν αὐτόθεν τῶν φορτίδων, ὅπως ὡς μάλιστα χαὶ χουφίζωσι χαὶ πρὸς τὸ χῦμα ἀντέχωσιν, ἐπί τε τοῦ ξηροῦ ἱστάμεναι μὴ λυμαίνωνται, παρεσχευάσατο. Καὶ ἐπειδὴ πλώιμα ἐγένετο, ἐς Tv Βρεττανίαν αὖθις ἐπεραιώθη, πρόφασιν μὲν ὅτι μὴ πάντας τοὺς ὁμήρους οὃς ὑπέσχοντό οἱ ἐπεπόμφεσαν, νομίζοντες αὐτόν, ὅτι διὰ χενῆς τότε
1, Cæsar, 1. c., ΧΧΧΙΧ : His rebus gestis, ex litteris Cæsaris dierum xx supplicatio a senatu decreta est.
2. Iourños dans G, Πομπῖνος dans Rob. Estienne (Pontinus dans l'Épit. de Tite-Live, CIN); correct. de Gros, qui pencherait pour Πομπτίνιος, parce qu'on lit Pomptinius dans les meilleurs textes de Cicéron, À Attic., IV, 16, à Quintus, 111, 4, Sur Les Proninss consul., XIE. — V. plus haut, p. 226-228, note 3.
et pour la république, que l'honneur d’y avoir mené une armée. Il en était très fier, et, à Rome, c'était merveille comme on s’en trouvait plus grand; en considérant qu’on avait découvert des contrées auparavant inconnues, qu’on avait envahi des pays dont nul jusque-là n’avait oui parler, on prenait l'espérance appartenant à l’avenir pour une réalité présente ; et tout ce qu’on s’attendait à conquérir un jour, on s’en félicitait, comme si on l’eût tenu déjà. Et à cette occasion on décréta de célébrer des actions de grâces ! pendant vingt jours.
LXV. À la même époque aussi?, Pomptinus Gaïus célébra son triomphe sur les Galates (Gaulois) *.