An de Rome 632, av. J.-C

A 4 ἈΠΠΙΑΝΟΥ͂ POMAIKON BIBA. À. KEATIKH.

φεσαν!, ὡς ἐν χρονικαῖς συντάξεσι. δοχεῖ Παύλῳ τῷ Κλαυδίῳ. Τοὺς μὲν οὖν Τιγυρίους ὑποστράτηγος αὐτοῦ Λαῤιηνὸς, ἐνίκησε * τοὺς δὲ ἄλλους ὁ Καῖσαρ, χαὶ Τριχούρους ? ἀμύνοντας σφίσιν ᾿" ἔπειτα τοὺς μετὰ Αριοδίστου Τερμανοὺς, οἱ καὶ τὰ μεγέθη μείζους τῶν μεγίστων Ürnp+ χον, χαὶ τὸ ἦθος. ἄγριοι, χαὶ τὴν τόλμαν θρασύτατοι; χαὶ θανάτου καταφρονηταὶ δὶ ἐλπίδα ἀναδιώσεως, χαὶ χρύος ὁμοίως ἔφερον θάλπει, xal. πόᾳ ἐχρῶντο παρὰ τὰς ἀπορίας τροφῇ, χαὶ ὁ ἵππος ξύλοις", Ἦσαν δὲ, ὡς ἔοικεν, οὐ φερέπονοι ἐν ταῖς μάχαις, οὐδὲ λογισμῷ ἢ ἐπιστήμη τινὶ, ἀλλὰ θυμῷ χρώμενοι χαθάπερ. θηρία. Διὸ καὶ ὑπὸ τῆς Ρωμαίων ἐπιστήμης χαὶ φερεπονίας ἡσσῶντο. (H.Est., p. 756.) Οἱ μὲν γὰρ μετὰ ὁρμῆς βαρυτάτης ἐπεπήδων αὐτοῖς, χαὶ ὅλην ὁμοῦ τὴν φάλαγγα ἀνεώθουν. Ῥωμαῖοι δ᾽ ὑπέμενον ἐν τάξει, καὶ χατεστρατήγουν αὐτοὺς, AA ὀχταχισμυρίους αὐτῶν τελευτῶντες ἀπέχτειναν.

1. Cf. Liv., Epit., LXV ; Oros., V, 15; Cæsar, G. G., 1, 7 et 12.