Clondicus dans Tite-Live, XL, 58, XLIV, 26 ets

60 ATITITANOY POMAIKON BIBA. Θ΄. MAKEAONIKH.

πεζῷ. Kai τοῦτο σύμπαν ἦν ὀλίγῳ πλέον πεντεχαίδεχα μυριάδων χρυσίου. Ὁ δὲ χλαμύδας μέν τινας. ἐπήγετο χαὶ ψέλλια χρυσᾶ at ἵππους, ἐς δωρεὰν τοῖς ἡγουμένοις, χαὶ στατῆρας φερομένους μυρίους !. Καὶ πλησιάσας μετεπέμπετο Κλοίλιον. Ὁ δὲ τοὺς ἐλθόντας, εἰ φέρουσι τὸ χρυσίον, ἤρετο - χαὶ μαθὼν οὐχ ἔχοντας, ἀναστρέφειν ἐπ᾽ αὐτὸν ἐχέλευσεν. Ὧν ὃ Περσεὺς πυθόμενος, πάλιν αὐτὸν ἐλαύνοντος θεοῦ, χατηγόρει τῶν Γετῶν ἐν τοῖς φίλοις ἐχ μεταδολῆς, ὡς φύσεως ἀπίστου ?. Καὶ ὑπεχρίνετο, μὴ θαρρεῖν δισμυρίους αὐτῶν ἐς τὸ στρατόπεδον ὑποδέξασθαι. Μόλις δὲ, ἔφη, μυρίους * ὧν χαὶ νεωτεριζόντων χρατῆσαι δύνασθαι. Ταῦτα δὲ τοῖς φίλοις εἰπὼν, ἕτερα τοῖς Γέταις ἐπλάττετο, χαὶ τὸ ἥμισυ τῆς στρατιᾶς ἥτει, τὸ χρυσίον τὸ γιγνόμενον ὃ ὑπισχνούμενος δώσειν. Τοσαύτης ἀνωμαλίας: ἔγεμε, φροντίζων χρημάτων τῶν πρὸ βραχέος ἐς θάλασσαν μεθειμένων. Ὁ δὲ Κλοίλιος τοὺς ἀφικομένους ἰδὼν, ἤρετο μετὰ βοῆς " εἰ τὸ χρυσίον χεχομίχασι ; χαὶ βουλομένους τι λέγειν, ἐχέλευσε πρῶτον εἰπεῖν περὶ τοῦ χρυσίου. Ὡς δ᾽ ἔμαθεν οὐκ ἔχοντας, οὐχ ἀνασχόμενος αὐτῶν οὐδ᾽ ἀχοῦσαι, τὴν στρατιὰν ἀπῆγεν ὀπίσω. Καὶ Περσεὺς ἀφήρητο χαὶ τῆσδε τῆς συμμαχίας, πολλῆς τε, χαὶ χατὰ καιρὸν ἐλθούσης... ... (Val., Peiresc, Des Veritus et des Vices, p. 562.)

ι. Vulg. μυρίοις. — φερομένους paraît répondre pour le sens au mot præsentles dans la phrase de T.-Live sur le même sujet (XLIV, 26) : eques denos præsentes aureos, etc. Cf. ci-dessous τὸ χρυσίον τὸ γιγνόμενον. |