An de Rome 647, av. J.-C

2. Flor. III, 3. «νον misere legatos in castra Silani, inde ad senatum, petentes ut Martius populus aliquid sibi terræ daret quasi ες stipendium; ceterum, ut vellet, manibus atque armis suis ute-

3. V. dans notre t. 1], p. 60-61, Polybe, II, xvn; p. 412-413, Diodore, XIV, exu1;, p. 476-476, Denys d'Halic., fragm. du liv. XIII, xr, et dans ce volume, supr. 50-53, Plutarq., Camille, xv-xv1I.

4. V. dans le bel ouvrage de M. Ernest Desjardins, Géographie historique et administrative de la Gaule romaine, t. 11, p. 302-306, l'examen de toutes ces opinions sur l’origine des Cimbres et des Teutons. L'auteur ἃ rapproché et discuté tous les textes, avec un savoir et une sûreté de critique qui ne laissent plus grand'chose à faire à ceux qui seront tentés d'aborder les mêmes questions.

140 TIAOYTAPXOY MAPIOS, IA.

χκόντων ἐπὶ τὸν βόρειον ὠχεανὸν εἶναι, τοῖς μεγέθεσι τῶν σωμάτων, χαὶ τῇ χαροπότητι τῶν ὀμμάτων, χαὶ ὅτι Κίμέρους ἐπονομάζουσι; Γερμανοὶ τοὺς λῃστάς. Εἰσὶ δὲ οἵ χαὶ τὴν Κελτικὴν διὰ βάθος χώρας χαὶ μέγεθος, ἀπὸ τῆς ἔξωθεν" θαλάσσης, nai τῶν ὑπαρχτίων χλιμάτων, πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα κατὰ τὴν Μαιῶτιν ἐπιστρέφουσαν, ἅπτεσθαι τῆς Ποντιχῆῇς Σχυθίας λέγουσι χἀχεῖθεν, οὗ τὰ γένη μέμικται". Τούτους ἐξαναστάντας οὐχ ἐχ μιᾶς δρμῆς, οὐδὲ συνεχῶς, ἀλλὰ ἔτους ὥρᾳ χαθ᾽ ἕκαστον ἐνιαυτὸν εἰς τοὔμπροσθεν ἀεὶ χωροῦντας, πολέμῳ χρόνοις πολλοῖς ἐπελθεῖν τὴν ἤπειρον. Δι᾿ ὃ χαὶ πολλὰς χατὰ μέρος ἐπιχλήσεις ἐχόντων, χοινῇ Κελτοσχύθας τὸν στρατὸν ὠνόμαζον. ἔλλλοι δὲ φασὶ Κιμμερίων τὸ μὲν πρῶτον ὑφ᾽ Ἑλλήνων τῶν πάλαι γνωσθέντων οὐ μέγα γενέσθαι τοῦ παντὸς μόριον, ἀλλὰ φυγὴν ἢ στάσιν τινὰ βιασθεῖσαν ὑπὸ Σχυθῶν, εἰς ᾿Ασίαν ἀπὸ τῆς Μαιώτιδος διαπεράσαι, Λυγδάμιος ἡγουμένου. Τὸ δὲ πλεῖστον αὐτῶν χαὶ μαχιμώτατον ἐπ᾽ ἐσχάτοις ᾧχουν παρὰ τὴν ἔξω θάλασσαν, [οὕσπερ δή φασι]! γῆν νέμεσθαι σύσκιον καὶ ὑλώδη χαὶ δυσήλιον πάντη, διὰ βάθος καὶ πυχνότητα δρυμῶν, οὃς μέχρι τῶν Ἑρχυνίων" εἴσω διήκειν - οὐρανοῦ δὲ εἰληχέναι, καθ᾽ ὃ