XX. Quand, après avoir fait un immense massacre

158 TIAOYTAPXOY MAPIOS, K.

διαφθείραντες ἀνεχώρησαν ὀπίσω, χαὶ σχότος ἐπέσχεν, οὖχ, ὥσπερ ἐπ᾽ εὐτυχήματι τοσούτῳ, τὸν στρατὸν ἐδέ-ἕαντο παιᾶνες ἐπινίκιοι, χαὶ πότοι χατὰ σχηνὰς, χαὶ φιλοφροσύναι περὶ δεῖπνα, χαὶ, τὸ πάντων ἥδιστον ἀνδράσιν εὐτυχῶς μεμαχημένοις, ὕπνος ἤπιος - (Wech:, Ρ. 417.) ἀλλ᾽ ἐκείνην μάλιστα τὴν νύχτα φοδερὰν χαὶ ταραχώδη διήγαγον. Ἦν μὲν γὰρ αὐτοῖς ἀχαράχωτον τὸ στρατόπεδον καὶ ἀτείχιστον * ἀπελείποντο! δὲ τῶν βαρβῥάρων ἔτι πολλαὶ μυριάδες ἀήττητοι, καὶ συμμεμιγμένων τούτοις ὅσοι διαπεφεύγεσαν, τῶν ᾿Αμόρώνων ὀδυρμὸς ἦν διὰ γυχτὸς, οὐ χλαυθμοῖς οὐδὲ στεναγμοῖς ἀνθρώπων ἐοικὼς, ἀλλὰ θηρομιγής τις ὠρυγὴ χαὶ βρύχημα μεμι- Ὑμένον ἀπειλαῖς καὶ θρήνοις, ἀναπεμπόμενον ἐκ πλήθους τοσούτου, τά τε πέριξ ὄρη καὶ τὰ χοῖλα τοῦ ποταμοῦ περιεφώνει. Καὶ χατεῖχε φρικώδης ἦχος τὸ πεδίον, τοὺς δὲ Ρωμαίους δέος, αὐτόν τε τὸν Μάριον ἔχπληξις, ἄχοσμόν τινα χαὶ ταραχώδη γυκτομαχίαν προσδεχόμενον". Οὐ μὴν ἐπῆλθον οὔτε νυχτὸς, οὔτε τῆς ἐπιούσης ἡμέρας, ἀλλὰ συντάττοντες ἑαυτοὺς χαὶ παρασχευσςόμξνοὶ διετέλουν. Ἔν τούτῳ δὲ Μάριος (ἦσαν γὰρ sus xepa\ñc τῶν βαρδάρων νάπαι περιχλινεῖς, καὶ χατάσχιοι δρυμοῖς αὐλῶνες) ἐνταῦθα Κὶ λαύδιον Μάρχελλον ἐχπέμπει μετὰ τρισχιλίων ὁπλιτῶν, ἐνεδρεῦσαι χελεύσας χρύφα, χαὶ μαχομένοις ἐξόπισθεν ἐπιφανῆναι. Τοὺς δὲ ἄλλους δειπνήσαντας" ἐν. ὥρᾳ χαὶ χοιμηθέντας, ἅμ᾽ ἡμέρᾳ συνέταττε, πρὸ τοῦ