‹ [Gallikn syngrapheis Hellnikoi]. Extraits des auteurs grecs concernant la géographie et l'histoire des Gaules; (volume 4)Chapitre 159 sur 334 · An de Rome 700, av. J.-C · texte numérisé non relu

An de Rome 700, av. J.-C

3. On. Plancus dans la trad. lat. de Guarini. — Sous le nom de Megabacchus dont la forme n’est pas romaine, se cache peut-être un nom gaulois, celui du chef de ces mille cavaliers d’élite donnés par César au jeune Crassus. 11 faut remarquer que ce dernier, en Gaule, commandait la cavalerie de César (G. G. 52), et qu’il se distingua dans les premières campagnes.

196 TIAOYTAPXOY ΚΡΑΣΣΟΣ, KE.

σώματα τῶν Γαλατῶν " τούτοις γὰρ ἐθάρρει μάλιστα χαὶ μετὰ τούτων ἔργα θαυμαστὰ διεπράττετο. Τῶν τε γὰρ χοντῶν ἐπελαμόάνοντο χαὶ συμπλεχόμενοι τοὺς ἄνδρας ἀπὸ τῶν ἵππων ἐώθουν τῇ βαρύτητι τοῦ ὁπλισμοῦ δυσχι-γήτους ὄντας, πολλοὶ δὲ τοὺς ἑαυτῶν ἀπολείποντες" ἵππους χαὶ ὑποδυόμενοι" τοῖς ἐχείνων ἔτυπτον εἰς τὰς γαστέρας," οἱ δ᾽ ἀνεσχίρτων ὑπ᾽ ὀδύνης χαὶ συμπατοῦντες ἐν ταὐτῷ τοὺς ἐπιύάτας nai τοὺς πολεμίους ἀναπεφυρμένους ἀπέθvnoxov. Ἐπίεζε δὲ τοὺς Γαλάτας μάλιστα τό τε θάλπος χαὶ τὸ δίψος, ἀμφοτέρων ἀήθεις ὄντας - χαὶ τῶν ἵππων᾽ ἀπολώλεισαν" οἱ πλεῖστοι πρὸς ἐναντίους ἐλαυνόμενοι τοὺς χοντούς. ᾿Εῤιάσθησαν οὖν ἀναχωρῆσαι πρὸς τοὺς ὁπλίτας ἔχοντες τὸν Πόπλιον ὑπὸ τραυμάτων ἤδη καχῶς διαχείμενον. Ἰδόντες δὲ θῖνα βουνώδη πλησίον ἐχώρουν ἐπ’ αὐτὴν, χαὶ τοὺς μὲν ἵππους ἐν μέσῳ χατέδησαν, ἔξωθεν δὲ τοῖς θυρεοῖς" συγχλείσαντες ᾧοντο ῥᾷον ἀμύνεσθαι" τοὺς βαρόάρους. ᾿Απέῤαινε δὲ τοὐναντίον. Ἐν μὲν γὰρ τῷ ὁμαλῷ" τοῖς ὄπισθεν ἀμοσγέπως παρέχουσιν οἱ πρότακτοι ῥᾳστώνην, ἐχεῖ δ᾽ ἄλλον ὑπὲρ ἄλλον" διὰ τὴν ἀνωμαλίαν ἀνέχοντος τοῦ χωρίου χαὶ μᾶλλον ἀεὶ τὸν χατόπιν ἐξαί-ροντος οὐδὲν ἦν τὸ διαφεῦγον᾽, ἀλλ᾽ ἐδάλλοντο πάντες ὁμαλῶς ὀδυρόμενοι τὴν ἀκλεὴ χαὶ ἄπραχτον αὐτῶν τελευτήν..... Μεγάδαχχος δ᾽ αὑτὸν διεχρήσατο......

1. Sic Appien; le Vatic. ἀπολιπόντες; le Paris. 1673 intervertit l'ordre des deux mots : ἵππους ἀπολιπόντες.

. Même leçon dans Appien; le Vatic. δυόμενοι. . Parisin, 1673, ἀπολώλεσαν.

. Le même ms., τοὺς θυρεοὺς.

. Appien, ἀμυνεῖσθαι.

. Les mss., τῷ ὁμόσε, corrigé d’après Appien. . Appien, ot προτ. παρέχουσι.

. Appien, ὑπὲρ ἄλλου.

. Sic Appien; le Vatic., οὖκ ἐδύναντο διαφεύγειν.

© Οὐ =1 O O1 κα Co »2

Page 1