Un patricien. — 3. Vulgo Aquinum

292 TIAOYTAPXOY ΟΘΩΝ, E.

Νέρωνος (παρ᾽ éxelvou γὰρ εἰλήφει τὴν ἀρχὴν ὁ Σαέῖνος, ἀφείλετο δὲ Γάλόας αὐτόν), εἴτε μᾶλλον εὔνοιαν ἐνεdelxvuro Οὐεσπεσιανῷ καὶ πίστιν αὔξων Σαῤῖνον. Αὐτὸς μὲν οὖν ἐν Bow, πόλει τῆς Ἰταλίας περὶ τὸν Ἠριδανὸν ἀπελείφθη, στρατηγοὺς δὲ τῶν δυνάμεων ἐξέπεμψε Μάριόν τε Κέλσον χαὶ Σουητώνιον ᾿ Παυλῖνον, ἔτι τε Γάλλον καὶ Σπουρίναν, ἄνδρας ἐνδόξους, χρήσασθαι. δὲ pr δυνηθέντας ἐπὶ τῶν πραγμάτων ὡς προῃροῦντο τοῖς ἑαυτῶν λογισμοῖς δι’ ἀταξίαν χαὶ θρασύτητα τῶν στρατιωτῶν. Οὐ γὰρ ἠξίουν ἑτέρων ἀχούειν, ὡς παρ᾽ αὐτῶν τοῦ αὐτοχράτορος τὸ ἄρχειν ἔχοντος. Ἦν μὲν οὖν οὐδὲ τὰ τῶν πολεμίων ὑγιαίνοντα παντάπασιν οὐδὲ χειροήθη τοῖς ἡγεμόσιν, ἀλλ᾽ ἔμπληχκτα καὶ σοδαρὰ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν. Οὐ μὴν ἀλλ᾽ ἐχείνοις ἐμπειρία γε παρὴν τοῦ μάχεσθαι καὶ τοῦ χάμνειν ἐθάδες ὄντες οὐχ ἔφευγον, οὗτοι δὲ μαλαχοὶ μὲν ἦσαν ὑπὸ σχολῆς χαὶ διαίτης ἀπολέμου" πλεῖστον χρόνον ἐν θεάτροις χαὶ πανηγύρεσι χαὶ παρὰ σχηνὴν βεδιωχότες, ὕόδρει δὲ χαὶ χόμπῳ ἐπαμπέχειν“ ἐδούλοντο, προσποιήσασθαι τὰς λειτουργίας ὡς χρείττονες ἀπαξιοῦντες, οὐχ ὡς ἀδύνατοι φέρειν. Ὁ δὲ Σπουρίνας προσόδιαζόμενος αὐτοὺς ἐχινδύνευσε μιχρὸν ἐλβόντας ἀνελεῖν αὐτόν. ὝΤρεως δὲ χαὶ βλασφημίας οὐδεμιᾶς ἐφείσαντο, προδότην καὶ λυμεῶνα τῶν Καίσαρος χαιρῶν χαὶ πραγμάτων λέγοντες. "Ἔνιοι δὲ al μεθυσθέντες ἤδη νυχτὸς ἦλθον ἐπὶ σχηνὴν ἐφόδιον αἰτοῦντες * εἶναι γὰρ αὐτοῖς πρὸς Καίσαρα βαδιστέον, ὅπως ἐχείνου χατηγορήσωσιν.

1. Sic Coray d’après le Parisin. 1671, le Vatic. 139; un autre ms. du Vatic. Βριξίλῳ. Cf. énfr. X et XVIIL.

2. Paris. 1671, Vatic. 139, σονιτώιον; l’autre Vatic. et Frob., Σουϊτώνιον; Corrigé par Sintenis 1.

3. Leçon de tous les mss. sauf des Parisin. 1671, 1672 qui ont ἀπὸ πολέμου. — 4, Conject. de Sintenis 1, περιαμπέχειν.