Numides

2. Suétone, Othon, IX, résume ainsi les divers motifs qui poussèrent Othon à précipiter la lutte : ..... quam primum..….… decer-

tare statuit, sive impatiens longioris sollicitudinis, speransque ante Vitellii adventum profligari posse; sive impar militum ardori, pugnam deposcentium. Nec ulli pugnæ adfuit, substititque Brixelli.

306 TIAOYTAPXOY ΟΘΩΝ, IB.

Ἐχείνων δὲ τὴν προσαγόρευσιν οὐκ εὐμενῶς, ἀλλὰ μετὰ θυμοῦ καὶ φωνῆς πολεμικῆς ἀμειψαμένων, τοῖς μὲν ἀσπασαμένοις ἀθυμία, τοῖς δὲ λοιποῖς ὑπόνοια χατὰ τῶν ἀσπασαμένων ὡς προδιδόντων παρέστη". (Wech., p. 1072.) Καὶ τοῦτο πρῶτον αὐτοὺς ἐτάραξεν ἤδη τῶν πολεμίων ἐν χερσὶν ὄντων. Εἶτα τῶν ἄλλων οὐδὲν ἦν χόσμῳ γινόμενον, ἀλλὰ πολλὴν μὲν ἀταξίαν τὰ σχευοφόρα τοῖς μαχομένοις ἐμπλαζόμενα παρεῖχε, πολλοὺς δὲ τὰ χωρία διασπασμοὺς ἐποίει τάφρων ὄντα μεστὰ χαὶ ὀρυγμάτων", ἃ φοδούμενοι χαὶ περιϊόντες ἠναγκάζοντο φύρδην χαὶ χατὰ μέρη πολλὰ συμπλέκεσθαι τοῖς ἐναντίοις. Μόναι δὲ δύο λεγεῶνες (οὕτω γὰρ τὰ τάγματα Ῥωμαῖοι καλοῦσιν), ἐπίκλησιν ἡ μὲν Oùiτελλίου ἽἌρπαξ, ἡ δὲ Ὄθωνος Βοηθός, εἰς πεδίον ἐξελίξασαι ψιλὸν χαὶ ἀναπεπταμένον, νόμιμόν τινα μάχην συμπεσοῦσαι φαλαγγηδὸν ἐμάχοντο πολὺν χρόνον“. Οἱ μὲν οὖν "Ὄθωνος ἄνδρες ἦσαν εὔρωστοι χαὶ ἀγαθοί, πολέμου δὲ χαὶ μάχης τότε πρῶτον πεῖραν λαμβάνοντες, οἱ δὲϊΟὐϊτελλίου πολλῶν ἀγώνων ἐθάδες, ἤδη δὲ γηραιοὶ καὶ παραχμάζοντες. Ὁρμήσαντες οὖν ἐπ᾽ αὐτοὺς οἱ "Olwvos ἐώσαντο χαὶ τὸν ἀετὸν

1. Tacite, ébid., 42 : ...... Othoniani ultro salutavere; et hostili murmure excepti plerisque suorum, ignaris quæ causa salutandi, metum proditionis fecere.

2. Bodi. 5, ap. Bryan. διεσπασμένους. — Cf. Tacite, ébid., 41 : mixta vehicula et lixæ, et præruptis undique [Ὁ5818.....