XX. CAMMA

Parmi les plus puissants tétrarques de la Galatie, il y en avait deux qui étaient unis par quelque lien de famille, c’étaient Sinatos et Synorix. Le premier, Sinatos, avait pris pour femme une jeune fille nommée Camma, aussi remarquable par la beauté de son corps que par sa fraicheur de jeunesse, mais plus admirée encore pour ses vertus : car elle n’avait pas seulement de l’honnêteté et de l’amour pour son mari,

1. Comp. ci-après, dans les extraits du traité de l’Amour, la même histoire racontée avec quelques variantes dans les détails. — V. aussi Polyæn., Strat., VIII, 39. — Am. Thierry place ce fait entre 87 et 61 av. J.-C.

318 IIAOYTAPXOY FYNAIK. APETAI. — KAMMA.

μεγαλόφρων, καὶ ποθεινὴ τοῖς ὑπηχόοις ἦν διαφερόντως ὑπ᾽ εὐμενείας χαὶ χρηστότητος ᾿ ἐπιφανεστέραν δ᾽ αὐτὴν ἐποίει χαὶ τὸ τῆς ᾿Αρτέμιδος ἱέρειαν εἶναι, ἣν μάλιστα Γαλάται σέδουσι, περί τε πομπὰς ἀεὶ χαὶ θυσίας xexoownμένην ὁρᾶσθαι μεγαλοπρεπῶς. ᾿Ερασθεὶς οὖν αὐτῆς ὃ Συνόριξ, χαὶ μήτε πεῖσαι, μήτε βιάζεσθαι, ζῶντος τοῦ ἀνδρός, δυνατὸς ὦν, ἔργον εἰργάσατο δεινόν. ᾿Απέχτεινε γὰρ δόλῳ τὸν Σινάτον, χαὶ χρόνον οὐ πολὺν διαλιπὼν, ἐμνᾶτο τὴν Κάμμαν ἐν τῷ ἱερῷ ποιουμένην διατριδὰς", (Wech., p. 258.) καὶ φέρουσαν οὐχ οἰκτρῶς καὶ ταπειγῶς, ἀλλὰ θυμῷ νοῦν ἔχοντι xal χαιρὸν περιμένοντι, τὴν τοῦ Συνόριγος παρανομίαν. Ὁ δὲ λιπαρὴς ἦν περὶ τὰς δεήσεις, καὶ λόγων ἐδόκει μὴ παντάπασιν ἀπορεῖν εὐπρέπειαν ἐχόντων, ὡς τὰ μὲν ἄλλα Σινάτου βελτίονα παρεσχηχὼς ἑαυτὸν, ἀνελὼν δ᾽ ἐκεῖνον ἔρωτι τῆς Κάμμας, μὴ δι᾽ ἑτέραν τινὰ πονηρίαν. Ἦσαν οὖν τοπρῶτον ἀρνήδεις οὐχ" ἄγαν ἀπηνεῖς τῆς γυναιχὸς, εἶτα κατὰ μιχρὸν ἐδόχει μαλάσ-σεσθαι. Καὶ γὰρ οἰχεῖοι καὶ φίλοι προσέχειντο θεραπείᾳ καὶ χάριτι τοῦ Συνόριγος μέγιστον δυναμένου, πείθοντες αὐτὴν χαὶ χαταῤφιαζόμενοι, τέλος δὲ συνεχώρει, καὶ μετεπέμπετο πρὸς ἑαυτὴν ἐχεῖνον᾽, ὡς παρὰ τῇ θεῷ τῆς συναινέσεως χαὶ χαταπιστώσεως γενησομένης. ᾿Ελθόντα δὲ δεξαμένη φιλοφρόνως, χαὶ προσαγαγοῦσα τῷ βωμῷ, χατέσπεισεν èx φιάλης, χαὶ τὸ μὲν ἐξέπιεν αὐτὴ, τὸ δ᾽ ἐχεῖνον ἐχέλευσεν * ἦν δὲ πεφαρμαγμένον μελίχρατον. Ὡς δ᾽ εἶδε πεπωχότα,

1. Thomas Corneille ἃ fait de l’histoire de Camma le sujet d'une tragédie qui eut du succès en son temps (1661). Dans cette pièce l'intrigue est assez bien entendue; mais La Harpe observe avec raison que c’est un bien faible mérite, « quand l'intrigue n'attache que l'esprit et qu'il n’y a rien pour le cœur. »

2. oùx est de trop; le lien des idées gagnerait à sa suppression.