Au printemps de l'an de Rome 535, av. J.-G

236 TIOAYBIOY IZTOPIQN Γ.

λητὴν δὲ τῆς οὐραγίας τὸν ἀδελφὸν ἀπέλιπε Méywva! τῶν τε λοιπῶν χάριν χαὶ μάλιστα τῆς τῶν Κελτῶν μαλαχίας χαὶ φυγοπονίας, ἵν᾽ ἐὰν χαχοπαθοῦντες τρέπωνται πάλιν εἰς τοὐπίσω, χωλύῃ διὰ τῶν ἱππέων χαὶ προσφέρῃ τὰς χεῖρας αὐτοῖς. Οἱ μὲν οὖν Ἰόηρες χαὶ Λίόυες δι ἀχεραίων τῶν ἑλῶν ποιούμενοι τὴν πορείαν μετρίως χαχοπαθοῦντες ἤνυον, ὡς ἂν χαὶ φερέχαχοι πάντες ὄντες καὶ συνήθεις ταῖς τοιαύταις ταλαιπωρίαις. (Cas., p. 231.) Οἱ δὲ Κελτοὶ δυσχερῶς μὲν εἰς τοὔμπροσθεν προύόδαινον, τεταραγμένων" χαὶ διαπεπατημένων εἰς βάθος τῶν ἑλῶν, ἐπιπόνως δὲ καὶ ταλαιπώρως ὑπέμενον τὴν χαχοπάθειαν, ἄπειροι πάσης τῆς τοιαύτης ὄντες χαχουχίας. ᾿Εχωλύοντο δὲ πάλιν ἀπονεύειν εἰς τοὐπίσω διὰ τοὺς ἐφεστῶτας αὐτοῖς ἱππεῖς. Πάντες μὲν οὖν ἐκακοπάθουν, χαὶ μάλιστα διὰ τὴν ἀγρυπνίαν, ὡς ὄν. ἑξῆς ἡμέρας τέτταρας χαὶ τρεῖς νύχτας συνεχῶς δι᾿ ὕδατος ποιούμενοι τὴν πορείαν - διαφερόντως γε. μὴν ἐπόνουν καὶ χατεφθείροντο ὑπὲρ τοὺς ἄλλους οἱ Κελτοί.

LXXXII. ..... Ὅ γε μὴν ᾿Αννίόας ἅμα μὲν εἰς τοὔμ.προσῆῇεν ὡς πρὸς τὴν Ῥώμην προήξει διὰ τῆς Τυρρηνίας, εὐώνυμον μὲν πόλιν ἔχων τὴν προσαγορευομένην Κυρτώγιον χαὶ τὰ ταύτης ὄρη, δεξιὰν" δὲ τὴν Ταρσιμένην"