La bataille du Métaure, an de Rome 547, av. J.-C

280 ΠΟΛΥΒΙΟΥ͂ IXTOPION IB.

ISTOPION AQAEKATH.

IT. (Cas., p. 654.) ..…. Καθάπερ δὲ χαὶ περὶ τῶν χατὰ Λιβύην ἀπεσχεδίαχεν (ὃ Τίμαιος), οὕτω καὶ περὶ τῶν χατὰ τὴν νῆσον τὴν προσαγορευομένην Κύρνον". Καὶ γὰρ ὑπὲρ ἐχείνης μνημονεύων ἐν τῇ δευτέρᾳ βίόλῳ φησὶν, αἶγας ἀγρίας χαὶ πρόδατα χαὶ βοῦς ἀγρίους ὑπάρχειν ἐν αὐτὴ πολλοὺς, ἔτι δ᾽ ἐλάφους, χαὶ λαγὼς, χαὶ λύχους, χαί τινα τῶν ἄλλων ζώων, καὶ τοὺς ἀνθρώπους περὶ ταῦτα διατρίόειν χυνηγετοῦντας, χαὶ τὴν ὅλην τοῦ βίου διαγωγὴν ἐν τούτοις ἔχειν. Κατὰ δὲ τὴν προειρημένην νῆσον οὐχ οἷον αἷξ ἄγριος ἢ βοῦς, ἀλλ᾽ οὐδὲ λαγὼς, οὐδὲ λύχος, οὐδ᾽ ἔλαφος, οὐδ᾽ ἄλλο τῶν τοιούτων ζώων οὐδέν ἐστι, πλὴν ἀλωπέχων, χαὶ χυνίχλων, χαὶ προύάτων ἀγρίων. Ὁ δὲ χύνικλος, πόρρωθεν μὲν ὁρώμενος, δοχεῖ εἶναι λαγὼς μικρός * ὅταν δ᾽ εἰς τὰς χεῖρας λάδῃ τις, μεγάλην ἔχει διαφορὰν καὶ κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν, καὶ κατὰ τὴν βρῶσιν. Γίγνεται δὲ τὸ πλεῖον μέρος χατὰ YA.

IV. Δοχεῖ γε μὴν πάντα εἶναι τὰ ζῶα κατὰ τὴν νῆσον ἄγρια, διὰ τοιαύτην αἰτίαν. Οὐ δύνανται χατὰ τὰς νομὰς συναχολουθεῖν οἱ ποιμένες τοῖς θρέμμασι, διὰ τὸ σύνδενὃρον καὶ χρεμνώδη καὶ τραχεῖαν εἶναι τὴν νῆσον * ἀλλ᾽ ὅταν βούλωνται συναθροῖσαι, κατὰ τοὺς εὐχαίρους τόπους ἐφιστάμενοι τῇ σάλπιγγι συγχαλοῦσι τὰ ζῶα, καὶ πάντα πρὸς τὴν ἰδίαν ἀδιαπτώτως συντρέχει σάλπιγγα. Λοιπὸν,

1. Comp. dans notre t. I, Ὁ. 198 et s., ce qué Strabon dit de l'île de Cyrnos. Pomponius Méla, IL, vrx, le résume en quelques lignes : Corsica etrusco litori propior, intra latera tenuis et longa, præterquam ubi Aleria et Mariana coloniæ sunt, ἃ barbaris colitur.