An de J.-G. 68, de Rome

1 6 lûANN. ΤΟΥ ΞΙΦΙΛΙΝΟΤ ΕΠΓΓΟΜΗΣ ΒΙΒΛ. ΞΓ'.

ισχυρός χαΐ τήν ψυχήν συνετές, των τε πολεμιχων £(χπειρος χαΐ πράς icSv £ρ7^^ Η^Ύ^ εΰτολμος, τέ τε φιλελεύθερον χαΐ το φιλ^ιριον πλείστον είχεν * δς προέστη των Γαλατών^. Οδτος ό Ούίνδιξ συναθροίσοις τους Γαλατάς πολλά πεπονθότας τε έν ταΐς συχναΐς έσπράξεσι των χρημάτων χαΐ ίτι πάσχοντας ύπΑ Νέρωνος, χαΐ άναβάς έπΙ βήμα μαχράν διεζήλθε κατά του Νέρωνος ^ήσιν^, λέγων δεΐν άποστηναι τε αύτου χαΐ £μα οΐ έπιστηναι αύτφ, « δτι » φησί « πασαν τήν των ί^ωμαίων οίκουμένην σεσύληχεν, βτι παν τό άνθος της βουλής αότων άπολώλεχεν, βτι τήν μητέρα τήν έαυτου καΐ ήσχυνε χαΐ άπέχτεινε, χαΐ oùS' αυτά τό οχήμα τής ηγεμονίας σώζει. ΙφαγαΙ μέν γαρ χαΐ άρπαγαΐ χαΐ Οβρεις χαΐ υπ' άλλων πολλαΐ πολλάκις è^ivoYço • τα δέ δή λοιπά πως άν τις

XXIII. ΤοιαΟτά τίνα του Ούίνδικος είπέντος άπαντες συνεφρίνησαν. Ουχ έαυτφ δέ τήν αρχήν πράττων 6 Ουίν^ διξ τάν Γάλβαν τόν 2ερούιον τόν Ιουλπίκιον, έπιεικεία τε καΐ έμπειρίςι: πολέμων διαπρέποντα καΐ της 'Ιβηρίας άρχοντα, δύναμίν τε ού μικράν έχοντα, ές τήν ήγεμονίαν προεχειρίσατο * κάκείνος ύπα των στρατιωτών αυτοκράτωρ άνηγορεύθη. Λέγεται δέ δτι του Νέρωνος διακοσίας καΐ πεντήκοντα μυριάδας έπικηρύζαντος τφ Ούίνδικι, άκούσοις

1. La phrase x6 τε φιλβλεύθερον — Γαλατών est empruntée aux extraits de Peiresc.

2. Zonar., ibid, : 0\ έν tîj BperravCqp Sk xa\ ot Γαλάται βαρννύμενοι ταΤς είσφοραΐς ησχαλλον έχ πλε(ονος χα\ έψλέγμαινον. Γά(ος δέ Ίοΰλιος Ούίνδιξ, &νήρ χατά τ6ν ιτατέρα βουλεντης τυν Ρωμα(ων, δρών τους όμιοφύλους Γαλάτοις οργώντας προς αποοτασίαν, 8t' ών έδημηγόρησεν ηρέθισεν αυτούς, χαΐ ώρχωσε πάντα Οπερ της βουλής χαΐ τοΟ δήμου τον Ρωμαίων ποιήσειν, χα^ έαυτ6ν άν τι ποφα ταΟτα ποιήσΐ[), φονεύσειν

J. XIPHILIN, ABRÉaÉ DE ΌΚΧΧ^ LIVRE LXm. M

mente dans les choses de la gaerre ; hardi pour toute grande entreprise, il avait au plus haul degré Tamour de la liberté et l'amour de la gloire; il était alors préteur^ en Galatie (Gaule). Ce Vindix, ayant mssemblé les Galates (Gauleîe) qui longtemps avaieot eu à souffrir d'incessantes exactions et maintenant encore en souffraient sous Néron, monte sur un tribunal et s'étend en un long discours contre Néron ; il dit qu'il faut se séparer de lui, s'insui^er contre lui, c parce que, dit-il, il a pillé tout le monde romain, parce qu'il a fait périr toute la fleur du sénat, parce qu'il a outragé et tué sa mère et ne conserve pas même les dehors d'un empereur. Des meurtres, des rapines, des violences, d'autres en ont conunis cent fois, mais le reste de ses crimes, pourrait-on en parler conune ils

le méritent? Levez-vous donc enfin; venez- vous

en aide à vous-mêmes, venez en aide aux Romains, et rendez la liberté au monde entier*. »

XXin. Ce discours de Vindix eut l'approbation de tout le monde. Gonmie ce n'était pas pour lui qu'il recherchait le pouvoir, Vindix recommanda à leur choix Galba Servius Sulpicius, également distingué par son équité et son expérience de la guerre, qui commandait en Ibérie et avait une armée non sans importance ; et ce général fut proclamé empereur par les soldats. On dit que Néron ayant fait publier qu'il donnerait deux cent cinquante myriades [de drachmes]^ à qui tuerait Vindix, Vindix, à cette nouvelle, dit : « Celui

1. Suéton., Nero, XL : Initium facientibus Gallis, duce Julio

Vindice, qui tum eam provinciam pro prxtore obtinebat

2. Y. ci-après,. Extr. de Philostrate, Vie d'ApoUon., V, 10, le sommaire du discours de Vindex.