XXXIV. (Éd. Ργ., ρ. 758.) Τοότου δέ (Βιταλια

νου) ήγoυfιivoυ (τα Ιλλυριών), δΟο μοϊραι των υπέρ τόν ί^νον Γερμανικών έθνων ή ριέν ήγεμίνι Φριτιγέρνφ χρω- [λένη, ή δέ ΰπο'Άλλοθον* χαΐ Ιάφρακα^ τεταγfιivη, τοις Κελτικοϊς ίθνεσιν έπικε{(χεναι κατέστησαν εΙς ανάγκην τόν βασιλέα Γρατιανάν ένδουναι σφίσιν άπολιπούσαις τα έν Κελτοις δια του 'Ίστρου Παιονίαν καΐ τήν άνω Μυσ(αν καταλαβειν.