Tome m

Gb. 1 (0) Enfin, la femme du roi, Eusébie,

ayant découvert le lieu où se cachait Julianus, persuada au roi (Gonstantius) de ne lui faire aucun mal et de lui permettre d'aller philosopher à Athènes. Pour tout dire en un mot, le roi, l'ayant rappelé de là auprès de lui, le fit csesar et, lui ayant donné pour fenmie sa soeur Hélène, l'envoya dans les Gallies contre les barbares. Car ces barbares, que le roi Gonstantius avait peu auparavant pris à sa solde pour être ses alliés contre Magnentius, ne lui avaient rendu aucun service contre ce tyran et pillaient les villes des Romains. Mais, comme Julianus était encore jeune d'âge, il lui ordonna de ne rien faire sans avoir pris l'avis des chefs de l'armée. Cependant, ceux qui avaient reçu ce pouvoir s'occupaient des affaires avec trop d'indolence et ainsi les barbares devenaient plus forts. Julianus laissa

τηγους eta τρυφαις χαΐ πέτοις σχολάζειν - τους [jiv στροιτιώτας προθυμότερους έποίησε^ (χισθόν (!)pia(iivov τφ άνελίντι βάρβοφον ίηιοσχίμιενος. Τούτο πάρεσχεν αρχήν του χαΐ τα βαρβάρων έλαττουσθαι xod αύταν έράσμον

τάν Βρεχέλλων έπίσχοπον) χαΐ Ίλάριος ό -Πυκτάβων έπίσχοπος — πίλις δέ αδτη δευτέρας Άχυτανίας — πpoxαταβεβλη(JL•έvoς τα της όμοδίξου* πίστεως δίγ(Λατα, τοις τε έν Ίταλί? καΐ TaXXtq^ έπισχίποις ■ χοιΐ γαρ πρότερος της έζορ(οις έπανιών χατειλήφει τους τ^ους. 'Άμφω [xèv ούν γενναίως τη πίστει συνηγωνίσαντο • Ιλάρι^ τε* χαΐ έλλ^ΐ(χος ών, βιβλίοις τη ί^ωμαίων γλώττη τα του

Κεφ. ιβ'. (Val•, ρ. 180.) ΚαΙ τφ βασιλεϊ (τφ

Κεφ. ς'. (Val., ρ. 815.) Γρατιανός μέν ευθύς