Apr. J.-G

Κεφ. >/. (Val., ρ. 303.) "Εθνος έστΙ βάρβαρον

πέραν του ποταμού Ι^^νου Ιχον τήν οΐχησιν, Βουργουνζ{ωνες χαλουνται. Οδτοι βίο ν àπpάγ(JLOvα ζώσιν άεΐ • τέχτονες γαρ σχεδάν πάντες είσ(ν, καΐ έκ ταύτης της τέχνης μισθόν λαμβάνοντες άποτρέφονται. Τούτοις συνεχώς τα Ιθνος των Οΰννων έπερχ^μενον, έλεηλάτει τήν χώραν αύτων χαΐ πολλούς πολλάκις αυτών άνήρουν. 01 δέ ύπο αμηχανίας άνθρώπφ προσφε*)γουσιν ούδένι ' θεφ δέ τινι έπιτρέψαι εαυτούς έβούλοντο. Κατά νουν δέ λαμβάνοντες δτι 1^ωμα(ων 6 θεάς ισχυρώς τοις φοβουμένοις αύταν βοηθεί, κοινή γνώμη πάντες έπΙ τό πιστευσαι τφ Χριστώ έληλύθάσιν - γενόμενοι τε έν π^ι μιqL της Γαλλίας, παραχαλουσιν υπό του επισκόπου τυχεϊν χριστιανικού βαπτίσματος. *0 δέ έπΙ επτά ημέρας παρασκευάσας νηστευσαι αύτοίς καΐ τήν πίστιν κατηχήσας αυτούς, τη ογδΛ)

plus, et ce titre ee substitua presque exclusivement i tout antre, même à celui ύ'(άτυ*ράχωρ dont il était l'équivalent. C'est que ce mot βοαηλβυς, roi, vieux comme la nation grecque, exprimait Tidée de maître absolu, de maître de la terre, comme Dieu est le maître du ciel. — V., sur remploi de ce mot dans les actes de la chancellerie byzantine, un savant mémoire de M. Gasquet, Revue hist., nov.-déc. 1884, p. 281 et ss.

1. Selon Zosime, V, ce ne sont pas les Huns, mais les Qotbs et Alaric qui furent appelés par Rufln. CS. Marceilin, Okr<m, Sozomène, vid. infir., s^accorde avec Socrate.

SUCRATES LE SGOLÀST., HIST. EGGLÉS. , ΤΠ, 30. 31 9

Arcadius était allé, selon Tusage, au-devant de cette armée hors des portes [de la ville], les soldats tuèrent Rufin, son préfet du prétoire : ce Rufio était soupçonné d'aspirer à la tyrannie, et l'on croyait que c'était lui qui avait appelé les Huns, peuple barbare, sur le territoire des Romains