An de R. 964, de J.-G

2. Dans la Vindélicie (Wurtemberg et Baviôre occidentale), branche des Alamaos (?).

48 ιοΛΝΝ. Tor εΐΦίΛίΝΟΥ επίτομης ΒΙΒΑ. ΟΗ'.

πραΟηναι ή φονευθηναι βούλονται, τουθ' είλοντο • Îtoct' άιιεμποληθεΐσαι πασαι ρίν έαυτάς, είσΐ ^ αΐ χαΐ τα τέχνα άπέκτειναν*.

XX "Οτι 6 Άντωνϊνος έαυτάν διέβαλε, φάσχων

ίτι των Κελτών τήν θρασύτητα χαΐ τήν άπληστίοεν τήν τε άπιστίαν, ανάλωτον ουσαν ^iqi, άπατήσας είλήφει. {Extr. Valois, p. 754.)

Βιβλίον OH'.

III Έν γαρ τη Συρίςρ τη τε Μεσοποταμία^ Κελ-

τιχοϊς χαΐ έσθή(χασι χαΐ 6ποδή[ΐΛσιν έχρήσατο. (Extr. Vatic.f η^ 1S88.) Κα{ τίνα tôiav ίνδυσιν βαρβαριχώς πως χαταχ^ων χαΐ συρράπτων Ις μανδύης τρόπον προσεπεξευρεν, χαΐ αύτίς τε συνεχέστατα αυτήν ένέδυνεν, ώστε χαΐ Καράχαλλος δια τοΟτ' έπιχληΟήναι ^, χαΐ τους στρατιώτας [χάλιστα ά[Λφιέννυσθαι έχέλευσεν

VI Σχόθας χαΐ Κελτοός, ου [χ^νον απελεύθερους,

1. Tout ce passage est corrompu. Les Gennes sont presque inconnus d'ailleurs, et Ton ne voit pas ce que viennent faire ici les Osroônes. — ^extrait de Valois, p. 749, attribue aux femmes des Chatti ce qui est dit ici des femmes des Cenni : Τών Χάττων ai γυναΤχες χαΐ των 'Αλαμαννών χ. τ. λ.

2. AureL, Vict., EpU., XXI, 2 : Quum e Gallia vestem plurimam devexisset, talaresque Garacallus fecisset, coegissetque plebem ad se salutandum indutam talibus introire, de nomine hujusce vestis Garacallus cognominatus est. — Gf. ci-contre Spartien, AnL Cara» call, IX, et les notes de Saumaise. ^ Zonar., XII, 12 : xtai( τίνα Won Ivduotv... Ις μανδύα τρόπον... χαΐ σννβχυς αύτ^ν ένβδόιτο, δΟβν χα\ Καράχαλλος έπβχλήθη

J. XIPHILIN, ABRÉGÉ DE DION, LIVRE LXXym. 49

mieux d'être vendues ou d'être tuées, en choisissant la mort; puis, ayant été vendues, elles s'égorgèrent ellesmêmes, quelques-unes avec leurs enfants

XX (0) Antonin (Garacalla) se décriait lui-même

en disant que l'audace, l'insatiable avidité et la perfidie des Celtes (Germains), qu'on ne. peut prendre par la force, il en avait triomphé par la ruse.