An de R. 474, av. J.-G

1 74 IIArSANIOY ΕΛΛΑΑΟΣ ΠΕΡΙΗΓ. γ, ΦυΚΙΚυΝ ΚΛ'.

έπιτοφάσσειν τήν olxciav * χαΐ οΐ ψιλοί [λένοντες χατά χώραν, τά τε dbu$VTta έπεμπον, χαΐ 5σα άπα τ^ξων ή σφενδονών.

S. Τα Se litmxà άμφοτέροις αχρεία έγένετο, £τε ού στενρυ μ^νον χωρίου του μχτά τάς Πύλος. 2ντος, αλλά χαΐ ύπα αυτοφυούς πέτρας λείου, καΐ Sià των γευμάτων τ6 συνεχές τα πλέονα καΐ ολισθηρού. Τοις δέ Γαλάταις τα μέν της σκευής ασθενέστερα ήν • θυρεούς γαρ τους έπιχωρίους είχον, χαΐ άλλο σφ£σιν ουκ ήν δπλον σχέιτη σώματος * πλέον Se Ιτι έμπειρ((^ τη ές τα πολεμικά άπέδεον.

3. 01 Sa έν δργη τε έπΙ τους εναντίους καΐ θυμφ μετά οόδενάς λογισμού, καθάπερ τα θηρία, έχώρουν - και οδτε πελέκεσι διαιρουμένους ή υπό μαχαιρών άπίνοια τους έτι εμπνέοντος άπέλιπεν, οδτε βσοι βέλεσι καΐ άκοντίοις διεπείροντο, υφηρουντο θυμού, μέχρις ούν παρέμενεν ή ψυχή * οΐ δέ καΐ έκ των τραυμάτων τά δόρατα, οίς έβέβληντο, άνασπωντες ήφίεσάν τε ές τοϋ>ς 'Έλληνας, και έχρωντο έκ χειρός.

1. Schub. d'après une conj. de Bekker ; Dind. suit Schub., Walz, et écrit ζ êic\ itX.; le cod. Aogel. donne éic\ πλ.; deux mes. de Leyde έπιηλειστον. Tous les autres ϊπει icX. que Facius explique en soueentendant ή Ιλυς, quia limm maximum maris spaUum ibi oeeupai.

PÀUSAmAS, ΙΑ GRÂCE, Χ, PHOGIDE» GH. XXI. 175

légères, demeurant à leur place, envoyèrent des javelots et tous les projectiles qui se lancent avec l'arc ou la fronde.

2. Des deux côtés la cavalerie demeura sans emploi, non seulement à cause de l'étroitesse de l'espace qui avoisine les Thermopyles, mais aussi à cause de la nature des roches qui sont lisses et le plus souvent glissantes, grâce aux ruisseaux dont elles sont continuellement baignées. L'équipement des Galates (Gaulois) était plus faible ; ils avaient le bouclier de leur pays, sans aucune autre arme défensive^ , et, en outre, ils étaient bien moins entendus aux choses de la guerre.

3. Avec colère, en ftirie, sans raisonnement ils marchaient contre leurs adversaires comme des bétes sauvages. Et même pourfendus d'un coup de hadie ou de sabre, leur folie, tant qu'ils respiraient, ne les quittait pas; percés de traits, de javelots, ils ne perdaient rien de leur fureur, tant que le souffle leur demeurait. Il y en eut qui, arrachant de leurs blessures les dards dont ils avaient été frappés, les lançaient contre les Hellènes, ou s'en servaient pour combattre de près.

i. Cependant ceux des Athéniens qui étaient sur les trièreSj ayant vogué vers la côte, à grand'peine et non sans danger à travers la vase dont la mer sur une grande étendue est obstruée, et tenant leurs navires le plus près possible des barbares, employaient contre eux, en les assaillant par le flanc, des projectiles de toute sorte et des flèches. Les Celtes, fatigués plus

1. Ce bouclier était très long. On a vu plus haut, ch. xz, 8, que les Gaulois s'en faisaient une espèce de radeau pour traverser les rivières.

στενοχωρ(ο|^ (χιχρά (jièv δρώντων, διπλάσια δέ χαΐ τετραπλάσια πασχόντων, άναχωραν ές τα στρατίπεδον έσήμιαινέν σψισιν ήγε(χ6νες. 01 δέ ατάκτως χαΐ συν ούδενΐ άναστρέφοντες χέσμιφ, πολλοί μεν συνεπατήθησαν ΐηώ αλλήλων (Sylb., ρ. 649), πολλοί δέ ές χ6 τέλ(χα έριπεσέντες ήφανίσθησαν χατά του πηλού, χαΐ απώλεια ουκ ίλασσον άναχωρουσιν αύτοϊς, ή έν αύτη άγωνος συνέβη τη άκμη.

5. Τους μέν δή 'Έλληνας τ6 Άττικάν ύπερεβάλλετο άρετη τήν ήμέραν ταυτην • αύτων δέ Άοηναίων Κυδία< μάλιστα έγένετο αγαθές, νέος τε ήλικ(αν, καΐ τ4τε ές αγώνα έλθών πολέμιου πρώτον. 'Αποθανόντος δέ υπό των Γαλατών, τήν ασπίδα oi προσήκοντες ανέθεσαν τφ ^Ελευθερ(φ Δι{, καΐ ήν τό επίγραμμα *

1. Schub., d'après Jacobs, "Ημαι 8ή. — . Le Moec. ^ μαρδαλη ; le cod. Angel. ή μΛρΧβΒ' η πο6£ουσα {9k)\ doux mes. de Leydo ή μαρλαδιη (?). — V. notre append. à TAnt. Palat, éd. Didot.