Ném., l

ΰπ^σχεσις έιτήγεφε τόν Βρέννον • καΐ 'Δχιχώριον μέν χατέλιπεν έπΙ τη στρατί^, ιιροειπων, έπειδάν περιλάβωσιν αύτοΙ τα Έλληνιχόν, τηνυςαΟτα χαΐ έχείνοις εφόδου xoipèv είναι - άπολέζοις Βί αύτας [λυριά&ις του στρατού τεσσάρας, έποιεϊτο τήν όδάν δια της άτρα-Λου.

41. (Sylb., ρ. 65S.) Καί ιοως έπ' έχείνης συνέβαινε της ημέρας, τήν τε δμίχλην κατά του ίρους χαταχεΐσΟαι πολλήν χαΐ ά[Ααυράν άπ* αύτης είναι τάν ήλιον, ώστε των Φωχέων τοις Ιχουσιν έπΙ τη άτρα'πφ τήν φρουράν ού ιφέτερον έπιέντες οΐ βάρβαροι ιταρέσ^^οντο αίσθησιν, πρινή πλησίον έγεγίνεσαν*. Έντοώθα δέ οΐ μεν μάχης ήρχον, οΐ δέ ήμύνοντο έρρωμένως, τέλος δέ έβιάσθησαν, χαΐ άναχωρουσιν άπα της άτρατεου * χαταδραμ^ντες μέν τοι ποιρά τους συμμάχους καΐ άπαγγείλαντες τα παρόντα έφθησαν, πρινή άχριβή χαΐ πανταχόθεν τελέαν γενέσθαι του Ελληνικού τήν κύκλωσιν.

XXm, 1 . *0 δέ Βρέννος ούδένα Ιτι έπισχών χρ^νον, πρινή τους άπό του στρατοπέδου του συν τφ 'Ακιχωρίφ παράγε νέσθαι, τήν δδάν έποιεΐτο έπΙ τους Δελφούς. 0{ δέ καταφεύγουσιν ύπα δείματος έπΙ τ6 χρηστήριον * καΐ• ό θεάς σφας ούκ εΐα φοβεισθαι, φυλάζειν δέ αότας έπηγγέλλετο τα έαυτου. 01 δέ άφικέμενοι τιμωρείν τφ θεφ, τοσοίδε έγένοντο Ελλήνων • Φωκεις μέν άπό των π^εων πασών, 4κ δέ 'Αμφίσσης όπλΐται τετρακόσιοι - παρά δέ Αιτωλών ολίγοι μέν τίνες αύτίκα, βτε έπόθοντο ές τό πρόσω χωρουντας τους βοφβάρους * διακοσίους δέ καΐ χιλίους Φιλόμηλος ήγαγεν ύστερον. Τα δέ μάλιστα έν