An de Rome 696, av. J.-G

16 ΑΠΠΙΛΝΟΤ PÛMAIKÛN ΒΙΒΛ. Δ. ΚΕΛΤΙΚΗ.

έφ^νευσαν, τους Se ταξίαρχος χαΐ λοχαγούς éficavroc^ χαΐ αύταν έχεινον, εις λ^φον τινά μετά των υπασπιστών πεφευγίτα, περιέσχον χύχλω. *ϊπό δέ του δεχάτου τάγματος, αύτοϊς έξίπισθεν έπιπεσίντος, εφθάρησαν, έξαχισμύριοι δντες. '^Ησαν δέ των Κ(μβρων χαΐ Τευτίνων άπ(5γονοι. Έχράτησε δέ χαΐ Άλλοβρίγων * 6 Καίσαρ. Ούσιπετών δέ χαΐ Ταγχαρέων ' τεσσαράχοντα (JLυpιάδες, στρατεύσΐ[χο( τε χαΐ άστράτευτοι, συνεχέπησαν. Σούχαμβροι δέ πενταχοσίοις (ππευσι τους πενταχισχιλ(ους (ππεΐς του Καίσαρος ίτρεψαν, εξαίφνης έπιπεσόντες • χαΐ δίχην έδοσαν, ήττηθέντες μετά ταύτα.

1. Schweigh. remarque que dans César, 11, 25, ce fait ne se rapporte qu*à la XII* légion, et, plus loin, que ce que Appien dit des NervH n'est dit par César, 11, 29, que de leurs alliés les Aduatiques : c ipsi erant ex Cimbrit Teatonisque prognati »

2. Le Vat. 141, αλλοβρ(γγβον corrigé par Schweigh. B. Hannakîus, c Appianu's Quellen, » propose Άδονατιιιών.

3. ToUius, d*après le môme ms., ol Συιητών ... Τανχαφέων, corr. par SchweighsBuser.