Gsasar, 1. c, zzyiu continentes sUvoi acpaludes habebant

eo se suaque omnia contulerunt.

2. Dion, dans ce chap., résume les ch. 28-29 du Comment IIl :

ejusmodi sunt tempestates consecutœ, uti opus necessario

intermitteretur, et continuatione imbrium diutius sub peliibus milites contineri non possent

282 ΔΙΟΝΟΣ PÛMAIK. ΕΒΤΟΡ. ΒΙΒΛ. ΛΘ'.

εΐη. ΚαΙ οδτω πιστεύσαντες dhcεp(σxέlΓcως εκείνοι» ιιάνυ γάρ τι διακορεϊς χαΐ της τροφής και του ΐϊοτου ήσαν*, εύθυς έπΙ τους ί^ωμα(ους, [Αή χαΐ φθάσωσ{ σφας φαγ^ντες, ώρ|χησαν, χαΐ Ι&ι γάρ μηδέ πυρφόρον τφ λ^γφ αυτών σωθηναι, φρύγανα χαΐ ξύλα τά μέν αράμιενοι, τα Si έφελκαμένοι ώς καΐ χαταπρήσοντες* αυτούς, (LeuncL, ρ. ί 12) πρ^ς τε τό ^ρθιον προσέβαλον και σπουδή προσανέβαινον, μηδενός σφισιν έναντιουμένου * 6 γάρ 2αβΐνος οΰκ έκινήΟη πρΙν εντός της επικρατείας αυτού τους πλείους αυτών γενέσθαι. Τότε δέ έπικατέδραμε σφισιν άπανταχ^θεν £μα απροσδόκητος, καΐ τους πρώτους έκπλήξοκς κατήραξε κατά του πρανούς απαντάς ' κάνταυθα αυτούς έν τη ανάστροφη περί τε άλλήλοις καΐ περί τοις ξύλοις σφαλλομένους κατέκοψεν ο&τως ώστε μηδένα αυτών μηδέ τών άλλων ίτ' άνταραι. "Άπληστοι γαρ άλογίστως οΐ Γαλάται ες πάνθ' όμοία>ς δντες οδτε τό θαρσουν σφο*ν ούτε τό δεδιός μετριάζουσιν, άλλ' εκ τε τούτου προς δειλίαν άνέλπιστον καΐ έζ εκείνου προς θάρσος προπετές έκπίπτουσιν.

XLVL Ύπό δέ δή τάς αότας ημέρας καΐ 6 Κράσσος 6 Πούπλιος, του Κράσσου του Μάρκου παις, την Άκυϊτα-

1. Ge trait ne ee trouve pas dans Gœsar, qui dit au contraire que les Uneiles manquaient de vivres (inopia cibariorum cui rei parum diligenter ab iie erat provieum).

2. Singulière méprise de Dion. Les fascines que traînaient les Gaulois étaient destinées à combler les fossés du camp romaiD, qu'ils espéraient emporter d'assaut.