DION, HIST. ROM., LTVRE XL

la pensée qu'il pocorait y établir un ordre régulier.

XXXL Dans ce même temps S Gœsar reconquit par des batailles les contrées de la Galatie (Gaule) encore troublées, faisant beaucoup soit par lui-même, soit aussi par ceux qui conunandaient sous lui. De ces exploits je raconterai seulement les plus considérables. Les Trèvires avaient encore sur le cœur la mort d'Indutiomare : Àmbiorix en fit ses alliés, augmenta les forces qui lui venaient de là, et appela des mercenaires de chez les Celtes (Germains). Labiènus, voulant se rencontrer avec eux avant l'arrivée de ces derniers, prit les devants et se jeta sur le pays des Trèvires. Gonune ils ne se défendaient point parce qu'ils attendaient des secours ; comme d'ailleurs, ayant mis un fleuve entre eux et l'ennemi, ils se tenaient tranquilles, Labiènus convoqua ses soldats et les harangua de la même façon que s'il eût voulu abattre leur courage et donner de la confiance à l'ennemi ; — il fallait, leur dit-il, prévenir l'arrivée des Celtes (Germains) auxiliaires, se retirer auprès de CsBsar et dans un lieu sûr ; — et fl leur donna l'ordre de plier bagage sur-lediamp ; il leva le camp peu après, s'attendant bien à ce qui, en effet, arriva. Car les barbares ayant appris ce qu'il avait dit, — l'espionnage était pratiqué chez eux, et c'est même pour cela que ces paroles avaient été prononcées en public, — crurent de bonne foi qu'il avait eu peur et qu'il avait fui pour tout de bon. Ils passèrent donc le fleuve à la hâte, mairchant

1. Au temps de la guerre contre les Parthes, sous les consuls L. Domiiius et Appius Giaudius. — An de Rome 700, av. J.-C 54.

31 4 ΔΙΟΝΟΣ PQMAIK. Ι27ΓΟΡ. ΒΙΒΑ. M'.

σπουδή διαβάντες θυμφ èic' αυτούς έχώρουν, ώς τάχους Ικαστος ιΖχε. ΚαΙ οδτως δ Ααβιήνος υπέστη τέ σφας έσχεδασμένους, χαΐ τους πρώτους έχπλήξας ^ΐχάς χαΐ τους λοιπούς δι' αύτων έχε(νων έτρέψατο * χάχ τούτου φευγέντων τέ σψων τετοφαγ(λένως χαΐ άλλήλοις εμπιπτόντων χαΐ πράς τόν ποταμάν ωθουμένων πολλούς άηέχτείνε.

XXXII. Διαφυγόντων τε καΐ ώς συχνών, 6 Καίσαρ των μέν άλλων ούδένα λίγον έποιεϊτο, τόν δέ 'Αμβι6ριγα διαδιδράσχοντα άλλοτε άλλη χαΐ πολλά χαχουργουντα χαΐ ζητών χαΐ διώχων πράγματα ^σχε. ΚαΙ έχεΐνον μέν ούδένα τρΛτον λαβείν ήδυνήθη • έπΙ δέ δή τους Κελτους ώς χαΐ τοις Τρηουίροις βοηθησαι έθελήσαντας έστράτευσε. ΚαΙ έπραξε μέν ουδέ τ6τε ουδέν, άλλα χαΐ δια ταχέων φέβφ των Σουήβων έπανεχώρησεν, Ιδοζε δ* ούν χαΐ οώθις τάν ί*ηνον διαβεβηχέναι , χαΐ της τε γέφυρας μ^να τα προσεχή τοις βαρβάροις έλυσε, χαΐ φροόριον έπ' αύτης ώς χαΐ άεΐ διαβησε(ων φχοδ^μησε. ΚαΙ μετά τούτο όργη τήν του Άμβι6ριγος διάφευξιν φέρων, τήν πατρίδα αύτου χαίτοι μηδέν νεωτερ{σασαν διαρπάζειν τοις βουλομένοις έπέτρει{^, προεπαγγε(λας σφίσιν αύτο τουΟ' βπως Jrci πλείστοι συνέλθωσιν • βθενπερ πολλοί μέν Γαλάται, πολλοί δέ καΐ 2ύγαμβροι* προς τάς άρπαγας ήλθον. 06 μέντοι χαΐ άπέχρησε * τοις 2υγάμβροις τά έχείνων λήσασθαι , άλλα χαί αύτοϊς τοις ί^ωμα(οις έπέθεντο • τηρήσαντες γάρ σφας πράς σίτου χομιδήν άπιίντοις, επεχείρησαν τφ στρατοπέδφ αυτών, χάν τούτφ προσβοηθησάντων '

ι. Ici et plus bas Ε ΧύγγαμΛ^ι, k, Β, F Σϊύγαβροι.