De rAJlier

3SI0 ΔΙΟΝΟΣ PÛMÀIK. 1ΣΤ0Ρ. ΒΙΒΛ. M'.

επιτηδείου τινός χωρίου ώστε ΐϊεζη δι' οώτου του ίΐδατος διελθεϊν λάβοιτο. Κάκ τούτου £ν τε ύλώδει τινί καΐ <έν> συ(Τχ(φ τέπφ γεν6[λενος, τα (jiàv σχευοφέρα χαΐ του στρατού τό πλεΐον ΐΓροέπε[;(λ{/ε, pLûcxpàv έχτεταμιέντ) ^ τάζει κελεύσας αυτούς προίέναι, ώστε χαΐ τεάντας σφας ενταύθα είναι δοχεΐν * αυτός δέ μετά, των έρρωμενεστάτων απέμεινε, καΐ ξύλα τε Ιτεμιε καΐ σχεδίας έποίησε χαΐ έπ' αυτών διέβη τό ^ευ|ΐα, των βαρβάρων πρ^ς τε τους έν τφ πρ6σθεν πoρευoμivoυς τόν νουν εχόντων καΐ τόν Καίσαρα μ^τ' αυτών είναι λογιζο|Αένων. ΚαΙ μετά τοιίτο τους τε προεληλυθ^τας νυχτός άνεχαλέσατο, χαΐ διαβιβάσας αυτούς ομοίως της μέν χώρας έχράτησε, τών δ' ανθρώπων ές Γεργοουίαν * συγχαταφυγίντων χαΐ έχεϊσε πάντα τα τιμκότατά σφισι συγχομισάντων, πλείστον πόνον μάτην αύτοΐς προσεδρεύων Ισχε.

XXXVI. Ύό τε γαρ φρούριον έπί τε λ^φου χαρτερου ήν χαΐ τείχεσιν ίσχυρώς έχεχράτυντο, χαΐ οΐ βάρβαροι πέριξ αυτό πάντα τα μετέωρα χατειληφ^τες περιεφρούρουν, ώστε χαΐ μένειν αύτοΐς χατά χώραν ασφαλώς ύπάρχειν xcà έπιχαταθέουσι πλεονεχτεϊν τα πλείω. "Εν τε γαρ πεδίφ δ Καίσαρ ηδλίζετο, ού γαρ εύπίρησεν έχυρου χωρίου, χαΐ αυτός μεν οΰτε προεγίγνωσχεν * • οΐ δε δή βάρβαροι, ώς χαΐ ύπερδεξίως δντες, τό τε στρατίπεδον αυτού χατε-

1. Ane. leçon (Leuncl., D. Bouq., etc.) ivaxpqf Ιχτεταμέντί, corrigée par Reimar. Rob. Gstienne proposait μαχρά χα\ Ιχτεταμέντ).

2. Nom très altéré dans les mes. On en avait tiré la leçon Γοργοθυίαν, corrigée d'après Gseear, Vil, iv, zxziv, xzzvi, etc., Gergovia, et Strabon, IV, ii, 3.

3. Leuncl. xa\ οΚιτάς μέν οδτβ προσεγιγνωσχτν χατβθέοντο, tezte

altéré qu'il proposait de corriger ainsi : xa\ αυτός μλν οΰτε η προ-

8γ{γνα)9χιν χατεΟβώντο. Bekker et Gros remplacent seulement oCke

par ou Tt.

DION, mST. ROM., LIVRE XL. 321

endroit commode dont il pût se saisir pour passer à gué. Arrivé dans un lieu boisé et plein d'ombre, il envoie en avant ses bagages et la plus grande partie de son armée, avec ordre d'avancer en longues files, de façon à faire croire que toute l'armée était là. Quant à lui, il fait halte avec ses hommes les plus robustes, coupe des bois et construit des radeaux, sur lesquels il pass^ la rivière, tandis que les barbares donnent toute leur attention aux troupes en marche, comptant bien que Gœsar étsdt avec elles. Or, pendant la nuit, il rappelle celles qui étaient allées en avant, et les ayant fait passer de la même manière que les autres, il reste maître du pays. Mais la population s'était réfiigiée dans Gergovie, emportant avec elle ce qu'elle avait de plus précieux ; il assiégea donc cette place, et se donna beaucoup de peine en pure perte.

XXXYI. La forteresse était située sur une colline dominant le pays, et munie de solides murailles. Les barbares avaient occupé toutes les hauteurs environnantes, avec de bons postes à l'entour, si bien qu'il leur était possible d'y rester sans danger et d'en descendre en gardant le plus souvent l'avantage^. Geesar, en effet, s'était campé dans la plaine, n'ayant pas eu à sa portée une position sûre, et ainsi il ne pouvait rien savoir d'avance. Les barbares, au contraire, bien postés sur les hauteurs, avaient vue dans son camp

1. Florus, III, 10, qui rèeuxne assez exactement la conquôte des Qaules, confond ici Gergovie et Alèsia : Girca Gergoviam Arvernorum tota beili moles fuit. Il a placé auparavant les sièges d'Avaricum et d'Alèsia, après avoir écrit : tum ipsa capita belli (Gœsar) aggressus urbes

3^ ΔΙΟΝΟΣ PÛMÀIK. ΙΣΤΓΟΡ. ΒΙΒΛ. Μ'.

θεωντο χαΐ ταΐς χατα$ρο|ΐ/χΐς έπιχαίροις έχρωντο * ει τε ΊΟ) περαιτέρω του χαιροΟ προχωρήσαντες άνεκΛττοντο *, δι* ολίγου αδθις εντός της επικρατείας σφών έγίγνοντο • oi γαρ ί^ωμιαΐοι ούδένα τρ^ον, έφ' βσον οΐ τε λίθοι χαΐ τα ακόντια έξικνειτο, πελάσαι τοις χωρίοις έδύναντο* Ό οδν Καίσαρ, επειδή 6 τε χρόνος άλλως άναλουτο, χαΐ πολλάκις καΐ πράς αυτό τό ^ρθιον, έφ' οδ τό π^λισμα ήν, προσβολών (λέρους μέν τίνος έκράτησεν αύτου, ώστε καΐ έντειχίσασθοιί τι, ^4^ τε ίκειθεν τήν έπΙ τdEλλα Ιφοδον ποιεΐσθαι, τό S' 5λον dbl:εxpoύετo, καΐ των τε στρατιωτών συχνούς άπέβαλλε και εκείνους άλήπτους έώρα ίντας • τά τε των Αίδούων έν τούτω έκινήθη, καΐ προσέτι καΐ προς τούτους απελθόντος αυτού, κακώς οΐ καταλειφθέντες απήλλαξαν • ανέστη *.

XXXVII. οι γαρ Αϊδουοι κατ' άρχλς |λέν ταίς τε όμιορ. 138) έπειτα δέ καΐ άκοντες έπολέ(χησαν, άπατησάντων σφας ίλλων τε καΐ Λιταουίκου. 'Επειδή γαρ οΰκ 2πειθεν αυτούς ίλλως τούτο ποιήσαι, διεπράξατο προσταχθηναί οΐ προς τόν Καίσαρα άπαγαγεϊν τινας έπΙ συ(Χ(Λαχί€!ΐ δήθεν αύτου, καΐ άρμησε ριέν ώς καΐ τούτο ποιήσων, προπέμ.ψας δέ Ιππέας, καΐ κελεύσας τισΐν αυτών έπανελθουσιν είπειν £τι οι τε συμιπε(χφθέντες σφίσι καΐ οΐ ^ίλλοι oi παρά τοις Ρωμ,αίοις σφών ίντες συνειλη|Χ(χένοι τε Οπ' αυτών είσι καΐ άπολώλασι, προσπαρώξυνε τους στρατιώτας δημηγορήσας (έκίλουθα τοις άγγέλοις. ΚαΙ ούτως αυτοί τε

1. Ane. leçon άνέχοπτον, maintenue par Reimar, corrigée par Reiske.