Livre LIV

ly. A cette époque, il (Auguste) rendit au peuple Gypre et la Galatie narbonèsie qui n'avaient plus besoin

1. Strabon, /. c, l'appelle simplement Augusta, et dit ({u'^^^e occupait l'emplacement du camp de Varron.

2. An de R. 729. ^ Confusion de faits absolument distincts, et double erreur de dates (728 ou 729 au Heu de 747 ou 748). — Voir à ce sujet B. Bgger, Examen erU. des histor. d'Auguste, p. 300 et se.

370 ΔΙΟΝΟΣ PÛMAIK. Γ&ΤΟΡ. ΒΙΒΑ. ΝΑ'.

τίαις ιφοσετάχθη • h τε γαρ άλλήλοις έστασίαζον χαΐ (mb των Κελτών έχαχουντο * χαταστήσας δέ mxà έχεΐνα ές 1βηρ{αν ριετέστη

XIX• (Leuncl., ρ. 533.) ΚαΙ μετά ταύτα ές τήν Γαλατίαν, Λουχίου τε Δομιτίου χαΐ Πουπλίου 2χιπ(ωνος 6πατευ6ντων, άρμησε, πρίφασιν το6ς πολέμους τους χατ'

XX. (LeuDcI., ρ. 534.) Πολλά μέν οδν χαΐ ^Ελλα χατά τους χρόνους έχε(νους έταράχθη • χαΐ γαρ Καμμουνιοι* χαΐ Οΐέννιοι•, Άλπιχαγένη, 8πλα τε άντήραντο χαΐ

1. Probablement les mêmes que les Camuni, mentionnée par Strabon, IV, yi, 8 (ΚαμοθνοΟ> Pline, III, xivr, 20, et figurant dans rinscription du trophée des Alpes, prés des Véntulei et des Γθηιιοnètes, dont les derniers sont peut-être les Vmnii de Dion. — 2. fioiss. Ούένιοι, XyJ. ΟύβνώνΜΐ, Strab. Οΰέννωνβς, Ptol. 11, XU» 3, Ουέννονβς.