Les éléphants

48 ΑΠΠΙΑΝΟΤ PÛMAIKÛN ΒΙΒΑ. Ζ'. ANNIBADCH.

άιτώλλυντο ο! (jiv 6πά των Ιππέων )ΐοτΓαλαμβαν^ντων ixt πεζούς, οΐ δέ (mb του ποτα(χου παραφέροντος. Του γαρ ήλιου τήν χιίνα τήξαντος, 6 ποταμός έρρύη μέγας ' καΐ οδτε στψοΛ δια τα βάθος, οδτε νειν δια τα βπλχ έδύναντο. 2χιπ(ων Se, αύτοις επόμενος, χαΐ παροεχαλων, ολίγου μέν εδέησε τρωθεις διαφθαρήναι * μόλις δ* ές Κρεμωνα^ διεσώθη φερόμενος. Έπίνειον δε ήν τι βραχύ Πλακεντίας • φ προσ€αλών 6 'Αννίβας απώλεσε τετραχοσίους, χαΐ αυτός έτρώθη. ΚαΙ από τούδε πάντες έχείμαζον * Σχιπίων μέν έν Κρεμωνι χαΐ Πλαχεντία, 'Αννίβας δέ περί Πάδον.

νίΠ. οι δ' èv άστει ί^ωμαιοι, πυθόμενοι, xai τρίτον ήδη πταίοντες περί Πάδον, (ήττηντο γαρ δή χαΐ 6πό Βοιών πρό Άννίβου) στρατιάν τε παρ' αυτών άλλην χατέλεγον, συν τοις ουσι περί τόν Πάδον ώς είναι τρισχαίδεχα τέλη • χαΐ τοις συμμάχοις έτερον διπλασίονα ταύτης έπηγγελλον. (Η. Est., ρ. 318•) "Ηδη δέ αύτοϊς τό τέλος ε7χε πεζούς πενταχισχιλίους χαΐ Ιππέοις τριαχοσίους. Και .τούτων τους μέν ές 'Ιβηρίαν Ιπεμπον, τους δ' ές 2αρδόνα, χφιείνην πολεμουμένην • τους δ' ές Ιιχελίαν. Τα πλέονα δ' ήγον έπΙ τόν Άννίβαν ο{ μετά 2χιπίωνα χαΐ 2εμπρώνιον αίρεθέντες δπατοι, 2ερουίλιός τε Γναΐος, χαΐ Γάιος Φλαμίνιος. ^Ων ό μέν 2ερουίλιος έπΙ τόν Πάδον έπειχθεις, τήν στρατηγίαν έχδέχεται ποιρά του Ιχιπίωνος.

1. Le nom de cette ville en grec est généralement Κρβμώνη, Κρέμωνα xoXttwCa dans Ptolémée, III, i, 31. — Y. eur ce nom notre t. III, p. 29, note 1. Aux auteurs cités dans cette note on peut lyouter Tite-Llve, Epit., XX, Orenuma, Vell. Patercul., I, xiv, sub adventum in Italiam Hannibalis, [deducta] Cremona^ Plutarque, (Hhon, Vil, Κρβμώνη ; Sillus Ital., VIII, 592. — Pour la forme Ερημων, Joséphe, G. /., IV, 2. Je n*en connais pas d*ezemple en latin.

APPIEN, HIST. ROM. L. ΥΠ. ANNffiAÏQUB. 49

Les uns périrent sous les coups des cavaliers qui atteignirent vite ces malheureux à pied, les autres, dans le fleuve qui les emporta. Car le soleil ayant fondu la neige, le fleuve coulait à pleins bords, et les fuyards ne pouvaient ni prendre pied à cause de sa profondeur, ni nager à cause de leurs armes. Scipion, qui les suivait* en les exhortant, fut blessé, et peu s'en fallut qu'il ne fût tué. A grand'peine on le sauva en remportant à Grémôn ^ Plaeentia avait un petit port marchand : Annibas, qui l'attaqua, y perdit 400 hommes et fut lui-même blessé. Ensuite, ils prirent tous leurs quartiers d'hiver, Scipion à Grémôn et à Plaeentia, Annibas sur les bords du Fade.

YIII. Les Romains qui étaient dans la ville, à la nouvelle de cet échec, le troisième qu'ils subissaient sur le Pade, — ils avaient été défaits par les Boïes avant de l'être par Annibas, — enrôlèrent chez eux une autre armée comprenant, avec les troupes du Pade, treize légions, et ils en demandèrent le double à leurs alliés. Or, la légion à cette époque était de 5,000 honmies de pied et de 300 chevaux. De ces troupes, les unes furent envoyées en Ibèrie, les autres en Sardone (Sardaignc) où Ton faisait aussi la guerre ; d'autres enfin en Sicélie (Sicile). Mais la majeure partie fiit menée contre Annibas par les consuls élus à la place de Scipion et de Sempronius. C'étaient Servilius Gnaeus et Gaïus Flaminius. Servilius courut vers le Pade pour recevoir le commandement des mains de

1. Selon Polybe, III, lxvi et ps., et Tite-Live, XXI, 46. Scipion, qui avait été blessé dans un combat de cavalerie prés de Pavie, ne prit pas part à la bataille de la Trébie.

50 ΑΠΠΙΑΝΟΥ PÛMAIKÛN ΒΙΒΛ. Ζ'. ΑΝΝΙΒΑΙΚΗ.

*0 δέ ΙχΜϋίων, ανθύπατος αίρεθείς, ες Ίβηρίαν διέπλευσεν. Φλαμιίνιος δέ Tpia(jLupioiç τε πεζοις χαΐ τρισχιλίοις Ιππευσι τήν εντός Άπεννίνων * όρων Ίταλίαν έφύλασσεν • ήν χαΐ μΑνψ άν τις εϊποι χυρ{(ος Ίταλίοεν. Τα γαρ Άπεννινα κατέρχεται (xèv έκ [JLέσωv των Άλπίων ίτά θάλασσαν. "Εστί δ' αΰτων τα [xèv έπΙ δεζιά πάντα, καθαρώς 'Ιταλία • τα δέ έπΙ θάτερα, ές τόν Ίάνιον φθάνοντα, νυν μέν έστι καΐ ταΟτα 'Ιταλία • (δτι χαΐ Τυρρηνία νυν 'Ιταλία •) οίκουσι δ' αυτών τα [xèv "Ελληνες, ά(χφΙ τήν Ίίνιον άκτήν • τα δέ λοιπά Κελτοι, δσοι τη Ρώμη τό πρώτον έπιθέμενοι, τήν π6λιν ένέπρησαν. "Οτε γαρ αυτούς έζελαύνων Κάμιλλος έδίωκε μέχρι των Άπεννίνων ορών, έμοί δοκουσιν, ύπερβάντες αυτά, άντΙ ηθών τών Ιδίων, παρά τόν Ί(ίνιον οίκήσαι • καΐ τό μέρος της χώρας ?τι νυν οδτως καλουσιν Ίταλίαν Γαλατικήν.

άποδ^μενος• (Η. Est., ρ. 319. — Αννίβας), ίνα καΐ τούσδε θεραπεύσειε τφ κέρδει, προΰβαινεν ές τό πρ({σθεν * αίσθομένου μέν ήδη τών γιγνομένων του περί Πάδον στρατηγού 2ερουιλίου, καΐ τετρακισμυρίοις έπΙ Τυρρηνίας έπειγομένου

XII. (Η. Est., ρ. 320.) Αννίβας δέ, θεού παραγαγ^ντος ' αύταν, έπΙ τόν Ίίίνιον αύθις έτράπη, καΐ τήν παράλιον όδεόων έπ^ρθει • λείαν τε περιήλαυνε πολλήν. 2ερουίλιος δ' δπατος άντιπαριών αύτφ, κατηρεν ές Άρίμινον, απέχων Άννίβου μίαν ήμέραν • £νθα τήν στρατιάν