STRABON, L. V. ITALIE : GAULE CISPADANE

la contrée qu'enferment les Apennins dans la courbe qu'ils décrivent vers les Alpes jusqu'à Génua et à Sabates. Les Boïes, les Ligyes, les Sénons et les Gsesates en occupèrent la plus grande partie. Mais les Boïes ayant été expulsés, les Gœsates et les Sénons anéantis, il n'y reste plus que les tribus ligystiques et les colonies des Romains. Aux Romains mêmes se sont mêlées la race ombrique et, en quelques endroits, celle des Tyrrhènes. Car ces deux peuples, avant les agrandissements qui donnèrent aux Romains l'avantage, soutenaient une sorte de lutte pour la suprématie. N'ayant entre elles que le Tibéris, les invasions de l'une chez l'autre leur étaient faciles. Si l'une faisait quelque part une expédition, c'était pour l'autre un point d'honneur de ne pas rester en arrière et d'envahir le même pays. Ainsi les Tyrrhènes ayant envoyé contre les Barbares des bords du Pade une expédition qui réussit, puis, pour s'être amollis, ayant été bientôt chassés de leur conquête, les autres marchèrent contre ceux qui les avaient chassés. Par la suite, ces luttes successives donnèrent lieu à la fondation, dans ces mêmes contrées, de plusieurs colonies tyrrhéniennes ou ombriennes, ombriennes surtout, à cause du voisinage. Les Romains, ayant pris à leur tour le pays, y envoyèrent des colons sur beaucoup de points, mais ils y gardèrent avec eux les premiers occupants d'une autre origine; et aujourd'hui qu'il n'y a plus que des Romains partout, on n'en donne pas moins à quelquesuns de ces peuples les noms d'Ombres, de Tyrrhènes, comme aussi ceux d'Hénétes, de Ligyes et d'Insubres. 1 1 . En deçà du Pade et sur les bords mêmes de ce fleuve, il y a des villes illustres, Placentia, Cré-

Πάρμα και Μουτίνη και Βονωνία πλησίον ήδη Ραουέννης, και μικρά πολίσματα ανά μέσον τούτων, δι' ων ή εΕς Ρώμην όδο'ς, "Αγκαρα1, Ρήγων Λέπιδον, Μακροί Κάμποι, οπού πανήγυρις συντελείται κατ' έτος, Κλάτερνα2, Φό'ρον Κορνήλιον • (Cas., ρ. %\Ί.) Φαουεντία δε [και] Καισήνα προς τω 2άπι3 ποταμω και τω Ρουβίκωνι ήδη συνάπτουσι τω Άριμίνω. Το δε Άρίμινον "Ομβρων έστι κατοικία, καθάπερ και ή Ράουεννα * δέδεκται δ' έποικους Ρωμαίους έκατέρα. "Εχει δε το Άρίμινον λιμένα και ο^ώνυ^ον ποταμον. 'Από δε Πλακεντίας εις Άρίμινον στάδιοι χίλιοι τριακόσιοι. 'Υπέρ δε Πλακεντίας έπι μεν τους δρους της Κοττίου γης4 Τικΐνον εν τριάκοντα εξ μιλίοις πόλις, και ο^ώνυ^ος δ παραρρέων ποταμός συμβάλλων τω Πάδω, και Κλαστίδιον και Δέρθων και Άκουαιστατιέλλαι5 μικρόν εν παρόδω. Ή δ' ευθεία εις "Ωκελον παρά τδν Πάδον και τον Δουρίαν ποταμον βαραθρώδης ή πολλή, πλείους και άλλους έχουσα ποταμούς, ών και τον Δρουεντίαν6, μιλίων έστι περί [εκατόν] έξήκοντα. 'Εντεύθεν δε ήδη τα Άλπεια ορη και ή Κελτική. Προς δε τοις ορεσιν έστι πόλις τοις ύπερκειμένοις της Λούνης Λουκά • ενιοι δε κωμηδδν οίκουσιν. Εύανδρεί δ' δμως ή χώρα, και το στρατιωτικών εντεύθεν το πλέον έστι και το των ιππικών πλήθος , έξ ών καΙ ή σύγκλητος λαμβάνει τήν σύνταξιν7. "Εστι δε ή Δέρθων πόλις αξιόλογος κειμένη κατά μέσην τήν δδόν τήν άπο Γένουας εις Πλακεντίαν , έκατέρας διέχουσα σταδίους

1. Mss. Ακαρα, Meinek. "Αγκαρα, d'après Etienne de Byz. Gasaubon, Siebenk. et Coray Άχέραι, conjecture erronée. V. la note de G. Millier. — 2. Mss. Κλίτερνα, leçon adoptée par Gluwer et Kramer. — 3. Plus. mss. τφ "Ισαπι, Goray Σάπει• — 4. Mss. Κοττούτης et Κοττούσης, Casaub. Κόττου γής, Goray Κοττίου γής. — 5. Var. des mss. Άκουδιεστατουέλλα, Άκουδισταέλλα ; correction de Gluwer. — 6. Millier: «Il ne peut être ici question de la Durance....; il faut lire ών άλλον Δουρίαν τίνα. » Correction de La Porte Du Theil. — 7. On croit ce passage