flières

II, 27. Φημί γαρ κατά τήν τών αρχαίων δόξαν, ώσπερ τα προς βορραν μέρη τα γνώριμα ένί ονόματι Σκύθας έκάλουν ή Νομάδας, ώς "Ωμηρος, ύστερον δε και τών προς έσπέραν γνωσθέντων Κελτοι και "Ιβηρες ή μικτώς1 Κελτιβηρες και Κελτοσκύθαι προσηγορεύοντο , ύφ' εν όνομα τών καθ' έκαστα εθνών ταττο μένων δια τήν άγνοιαν, ούτω τα μεσημβρινά πάντα Αιθιοπίαν καλεΐσθαι τα προς ώκεανώ. (Édit. Casaub., p. 33.)

δύσιν δε Κελτούς. (Éd. Cas., p. 34.)

III, %\ . Αι δέ τών Κα ρώ ν και και μεταναστά-

(Éd. Cas., p. 71.)

IV, 3 αυτή τε ή Βρεττανική το μήκος Ίσως πώς

Ι. Quelques mss. et les anciennes édit. συμμίκτως.

2. Sur les îles Britanniques et leur situation en face de la Gaule, v. Strabon, IV, v, 1. — Comp. César, G. G. IV, 19; Plin. H. N. IV, xxx, 16; Pomp. Mêla, 111, 6, et surtout Tacite, Agricol. X. — Pythéas disait avoir parcouru à pied la Bretagne tout entière. Polybe, XXXI V, v, 2 et 8; Strab. IV, v, 1.